اثر رسول صدر عاملی
یادداشت سارا عبدی منفرد
داستان درباره مردی است که مدتها به اجبار در بیمارستان روانی بستری بوده و در تمام این سالها تنها به دخترش فکر میکرده است. حالا که روز تولد دخترش فرا رسیده، او نمیخواهد به سادگی از این روز بگذرد.
فیلمنامه، قصه را با ریتمی ملایم و قابلدرک پیش میبرد و مخاطب را آرامآرام با خود همراه میکند. تجربه کارگردان در فیلمسازی هم باعث شده است که با وجود محتوای پررنگ و احساسی داستان، روایت تصویری منسجم باشد و تماشاگر حس کند مسیر داستان، درست و هدفمند جلو میرود.
از سوی دیگر، موسیقی فیلم کاملاً با حالوهوای موضوع همراستا انتخاب شده و در دیده شدن فیلم و تاثیرگذاری بیشتر آن نقش دارد. همچنین بازی بازیگران نیز قابلتوجه است؛ انتخاب بازیگران مناسب باعث شده شخصیتها باورپذیر باشند و عملکردشان به منتقل شدن درست احساسات داستان کمک کند.
