بقا در سرما از اون چیزاست که باهات شوخی نداره. مخصوصاً وقتی وسط یه صعود زمستونی باشی و باد از لای لباس میپیچه تا مغز استخونت. اما واقعیت اینه که بقا در سرما بیشتر از جنس آگاهیه تا شجاعت. این دهتا نکتهای که پایین برات نوشتم، نتیجهی تجربهی کوهرفتن تو برف و یخ و سرماست؛ هم برای اونایی که تازه میخوان برن، هم برای کهنهکارایی که دنبال مرور اصول بقا هستن.
یه اشتباه بزرگ بین تازهکارها اینه که فقط دنبال لباس ضخیمن. در حالیکه اصل بقا گرماست، نه حجم لباس.
سه لایه طلایی رو همیشه یادت باشه:
پایه (Base Layer): چیزی مثل جوراب یا بلوز پشم مرینوس که رطوبت رو میگیره.
میانی (Insulating): یه پلار یا پرِ سبک.
بیرونی (Shell): ضدباد و ضدآب.
ما دقیقاً تو همین بخش محصولات مرینوس و ضدباد داریم که پایهی لایههوشمند تو سرماست
سیستم لایهبندی زمستانی (Base/Mid/Shell)
یخزدگی از پا شروع میشه. اگه گرمای بدنت از کفش و جوراب بیرون بره، دیگه سخت برمیگرده. پشم مرینوس یکی از کمنظیرترین الیاف برای حفظ گرماست چون حتی وقتی خیس میشه، هنوز گرم نگهت میداره.
توی سرما بدن دائم داره سوخت میسوزونه تا گرم بمونه. هر دو ساعت یه خوراک کوچیک بخور؛ آجیل، شکلات سیاه، یا حتی یه بستنی زمستونی خشک. فقط نذار معده خالی بمونه چون سریعتر سرد میشی.
اگه خواستی میتونی از غذاهای آماده مثل آفکوک هم تهیه کنی.
خودت رو از مسیر باد مستقیم کنار بکش، مخصوصاً موقع استراحت. پشت یه تخته سنگ، دیواره بمون یا حتی یهکوله بذار جلوت. باد عاملِ شماره یک در افت دمایِ بدن تو سرماست.
لباس خیس یعنی مرگ تدریجی تو سرما. اگه خستهای و عرق کردی، تا جایی که میتونی سریع لباس خشک رو با لباسِ خیس عوض کن. حتی یه تیشرت خشک وزنش کمتر از نیم کیلوئه، ولی میتونه جونت رو نجات بده
برای خوندن ادامهیِ مقاله میتونید ده راه بقا در سرما کنیون استور رو مطالعه کنید
