مدیر منابع انسانی صرفا یک مدیر اجرایی نیست. او شریک استراتژیک مدیرعامل است.
سازمانی موفقتر عمل میکند که مدیر منابع انسانی در راس تصمیمسازیها حضور داشته باشد و ارتباطی نزدیک، مستمر و مبتنی بر اعتماد با مدیرعامل برقرار کند.
چنین رابطهای موجب میشود تصمیمات کلان سازمانی با در نظر گرفتن واقعیتهای انسانی، فرهنگی و رفتاری اتخاذ شود؛ نه فقط شاخصهای مالی.
مدیرعامل جهت حرکت را ترسیم میکند و مدیر منابع انسانی تضمین میکند که نیروی انسانی با انگیزه و توانمند در آن مسیر گام بردارد.
در دنیای امروز، فاصله میان مدیرعامل و مدیر منابع انسانی، فاصله میان «استراتژی» و «واقعیت» است.
