▫️ بسم الله الرحمن الرحیم
زمانی چوب و نفت، سوخت بخاری بودهاند و اکنون وظیفهی سوخترسانی، بر عهدهی گاز است. بخاری برای تولید گرما بهشدت به منابعِ انرژیِ پیشگفته وابسته است؛ درست مانند وابستگی نوزاد به مادرش. آدمی با نگاه به بخاری یا بر زبان راندن لغتِ «بخاری» نمیتواند گرم شود. باید سوختی باشد تا شعلهای پدید آید و گرمایی ایجاد شود. واژههایی که ما در زندگی روزمره بر زبانمان جاری میکنیم، مثل بخاری به سوخت نیاز دارند تا انرژیبخش باشند. کلماتی که با سوخت «اخلاص» و «عشق» شعلهور میشوند، میتوانند گرمابخش فضای جامعه باشند؛ اما الفاظی هستند که از محبت و خیرخواهی تهی هستند و مانند بخاری بی سوخت، گرماده نیستند. واژههایی که از سَرِ چاپلوسی از نهرِ زبان جاری میشوند، از جمله این الفاظ هستند. چنین سخنانی همانند بخاری خاموشی هستند که منشأ انرژی و نیرو نیستند و اینگونه است که پیامبر مهربانیها فرمودهاند:
«احثوا فی وجوه المداحین التراب»؛ به صورت چاپلوسان خاک بپاشید.
