خب این وضعیت اسفبار بدون دسترسی و نفسی که هر لحظه بیشتر میگیره (از این شهر) بهونهای شد برای نوشتن یه تجربه از استفاده نصف و نیمه از خدمات یه شرکت مدرن و نسل z ئی!
ماجرا از این قرار بود که اواخر برای یه پروژه نسبتا کوچکی نیاز به api مدل Gemini 3 pro / sonnet داشتم دنبال راهی بودم برای شارژ حسابای بین المللی که با یه سایت ایرانی مواجه شدم به نام «لیارا».
سایت به ظاهر شیک و چشمنوازی داشت و چیزی که توجهم رو جلب کرد اشتراک ماهیانهای بود برای استفاده از خدمات هوش مصنوعی و چیزی که جالب توجه بود ادعای ۳۰۰ هزار توکن رایگان روزانه برای مدل ها بود.
و در قسمت توضیحات اکانت ها تعداد مدل های فعال ذکر شده بود(عدد ۶۳) و با کلیک روی علامت سوال کنار این عدد تقریبا تمامی مدل های روز قابل مشاهده بود.
خب به هر شکل من جهت تست اشتراک یک ماهه رو تهیه کردم.
اول از همه من چندان متوجه قیمت گذاری نشدم بعد پرداخت هزینه اشتراک معادل اون مبلغ رو به شکل اعتبار دریافت کردم.
و متوجه شدم به ازای گذشت هرروز(که طبیعتاً بدون استفاده از مدل ها هم بود) مبلغی از این اعتبار کم میشه و با یه حساب سرانگشتی این اعتبار ۱۵ روزه تموم میشد و برام جالب بود که چطور میشه و اینجوری که باید اشتراک ۱۵ روزه باشه و نه ۳۰ روزه.
خلاصه که چون امکان استفاده از مدل ها هم نبود من یه تیکت زدم به پشتیبانیشون و در مورد چگونگی شرایط سوال کردم.
و بله در جواب گفتند که «حداکثر توکن رایگان روزانه» که در توضیحات سایت نوشته شده مربوط به فقط سه مدل شامل Gemini 2 flash هست و بقیه مدل ها طبق تعرفه از اعتبار کم میشه.
حالا این تصور که من بتونم با مبلغ نزدیک به ۵۰۰ هزار تومان بتونم روزانه معادل ۱ دلار از Gemini pro 3 توکن رایگان بگیرم هم اندیکاسیون بررسی سلامت عقل من هست.
ولی اینکه احتمالا api رایگان خود گوگل میزان مصرف توکن بیشتری رو میده تا این اکانت پولی جالب بود برام :)
نکته اصلی این همه صحبت این بود که من چه قبل خرید چه بعد این تیکت هرچقد گشتم نتونستم اشاره ای به این محدودیت مدل ها پیدا کنم.
و احساس فریب خوردگی داشتم به عنوان یه کاربر.
و این یعنی نگاهی به «آینده» تو کسب و کارامون نداریم.
و به این توجه نداریم تو عصری با این همه دسترسی و ارتباطات گسترده(!!) همین احساس فریب خوردگی یک کاربر شاید کافی باشه که کاربر دیگهای به اشتراک ai شما باور نداشته باشه و شاید یک کاربر به سرویس خدمات ابری شما هم باور نداشته باشه.
آیا من به عنوان یه کاربر که چنین حسی رو تجربه کردم برای میزبانی فلان سایت و فلان اپلیکیشن خودم یا اطرافیانم میتونم به این شرکت اعتماد کنم؟
پ.ن: با ادامه تیکت متوجه شدم که «من» نتونسته بودم اعلام این محدودیت رو قبل خرید ببینم(احتمالا چون اکثر مراجعاتم با موبایل بود!) و در سایت ذکر شده بوده این مورد.
اسکرینی که برام از محلی که این محدودیت ذکر شده فرستادن میذارم براتون.
«با هاور کردن روی علامتهای سوال، میتونید تمام جزئیات رو مشاهده کنید.»
پ.ن۲: پست بعدی: جای خالی متخصص UI/UX در کسب و کار های «ما» :)
