بله و واقعا این کلمه برازنده ی این مملکت خودمونه
چیزی که در هر ثانیه و دقیقه بی وقفه اتفاق میفته
و چیزی به اسم خاموش بودن همیشه در اون جریان داشته
همیشه با خودم از تو بچگی اینطوری بودم نکنه عیب از من بوده؟ نکنه از ایرادات من بوده؟ اصن من این چیزارو چرا مینویسم که بعد بیان بهم بگن تقصیر خودته همش!
بگذریم که توی دوازده روز بی اینترنتی اینطوری شدم که "اهای کسی که مثل یک بختک رو سینه ی من شده ای اوار ٫ از گلوی من دستاتو بردار"
