چرا نیم نگاه

سلام شاید بپرسید چرا نام این صفحه را نیم‌نگاه گذاشتم؟ در روزگاری که همه ادعای دیدن تمام حقیقت را دارند و با نگاه‌های سنگین و قضاوت‌های تند به مسائل می‌نگرند من ترجیح دادم با یک نیم‌نگاه شروع کنم. نگاهی از سر تأمل کمی مکث و شاید کمی هم تردید برای رسیدن به یقین.

من قاسمی سوچلمائی هستم. کسی که معتقد است کلمات امانتهای بزرگی در دستان ما هستند اینجا برای من صرفاً یک صفحه در فضای مجازی نیست اینجا خلوت‌گاهی است برای به اشتراک گذاشتن دغدغه‌هایی که شاید در شلوغی خبرها و هیاهوی روزمره فرصت دیده شدن پیدا نمی‌کنند.در نیم‌نگاه قرار است درباره چیزهایی بنویسم که ذهن را قلقلک می‌دهند قصدم نه قضاوت مطلق است و نه نسخه‌پیچی بلکه تنها می‌خواهم دریچه‌ای کوچک باز کنم تا با هم به تماشای دنیای پیرامونمان بنشینیم.

خوشحالم که در این مسیر همراه نیم‌نگاه من هستید.

خوشحالم که در این مسیر