خشمو بی توجهی به دیگران همانند طاعون در کشور شعله میکشد اتشی که حاصل چرخه ظلم هست
آری همان جمله معروف( تو بد هستی پس من هم حق بد بودن دارم ) اما این فقط سوختی برای آتشی هست که دارد هیزم تمدن و انسانیت رو در ایران میسوزوند تمدنی که متعلق به گذشته و فردایی که متعلق به ایندست هردو وابسته به تصمیم ما هستند تصمیم به جاودان کردن این آتش یا خاموشی آن چه دردناک است که تمدنی به بزرگی ۲۵۰۰ سال روی دوش مردمی هست که از اصالت خود بی خبرند و فرهنگ را در دل تاریخ بیگانه میجویند گاه به درمان می اندیشم درمانی بزرگ وبا عظمت همین بزرگ بودن آنرا دور میسازد اما اگر این مسلک را همه پیش بگیرند از فردایمان به ما نزدیک تر است فردایی که بتوان آنرا زندگی کرد فردایی که بشود آنرا آینده خواند و به آن امید داشت .
آن درمان ما مردمیم آری همان مردم که عامل این بیماری هستند درمان هم هستند تنها باید هم را دریابند و بدون ترس و شک در یک راه قدم بگزارند.
و این درست ترین مانع هست که در این راه تنها باشند .
