من درمیان جمع وگوشم جای دیگرست.

یکی از آسیب زننده ترین رفتارها برای ما کم شنوا ها احساس حضور بدون مشارکت واقعی در جمع است.

ینی فردازنظرفیزیکی درجمع حضور داره ولی *به دلیل دشواری در دنبال کردن گفتگوها از نظر ارتباطی کنارگذاشته میشه.

مصداق کامل:حاضر همیشه غایب

این موضوع برای من کاملا آشناست.بارهادرجمعی بودم که همه مشغول صحبت و خندیدن بودن ومن فقط تلاش می‌کردم بفهمم موضوع چیه

آن لحظه حس تنهایی مطلق به اضافه ی فشار روحی روانی برای حدس زدن کلام جمع آزاردهنده ترین حسی ست که تجربه میکنم😔

نتیجه:اگر میدونین درجمع شمایه کم شنوا حضور داره بزگترین لطفی که میتونین بهش بکنین تا حس غریبه بودن درجمع رونکنه وبهش خوش بگذره:

۱ـترحم و دلسوزی مطلقااا ممنووووع❌

۲ـبجای اینکه بلندتر صحبت کنین طوریکه انگاردادمیزنین سعی کنین چشم تو چشم وبالحن آرام ولی کاملا شمرده باهاش صحبت کنین*🙏

نمیدونی رعایت همین دوتاکار ساده چه حس ارزشمندی به ما میده😊

نشر آگاهی یه وظیفه ی جمعیست.بیایید سهیم باشیم*

نشر آگاهی یه وظیفه ی جمعیست.بیایید سهیم باشیم*🌱