پای برهنه روی آسفالت سرد خیابان، شرف دارد به کفشهای ورنیِ گرانی که پایت را مچاله میکنند.
من میتوانم یک جفت کفش فوقالعاده قشنگ را به پا کنم و برای چند ساعتی در یک مهمانی، تنگی و سوزش پشت پا و تاول را تحمل کنم. میتوانم لبخند بزنم، با کلاسِ تمام روی صندلی بنشینم و طوری رفتار کنم که انگار همهچیز عالی است. اما حقیقت این است که با آن کفشها «نمیتوانم راه بروم»، «نمیتوانم بدوم» و قطعاً «نمیتوانم از دست کسی فرار کنم!»
تصور کن در همان مهمانیِ شیک، ناگهان دزد بزند یا خطری تهدیدت کند؛ اولین کاری که میکنی چیست؟ احتمالاً پرتاب کردن آن کفشهای لعنتی به گوشهای و دویدن با پای برهنه. در آن لحظه، سرمای آسفالت خیابان خیلی خوشایندتر از اسارت در آن چرمهای براق است.
زندگی امروز ما (یا حداقل زندگی امروز من) شبیه به وضعیتی است که هر لحظه ممکن است دزدی از دیوارِ آرامشم بالا بیاید. ما در عصرِ آشوبها زندگی میکنیم و برای نجات خودمان، باید چابک باشیم.
اما مشکل اینجاست که بسیاری از ما، با کفشهایی راه میرویم که متعلق به ما نیستند. این کفشها همان Limiting Beliefs (باورهای محدودکننده) هستند؛ میراثی که از والدین، مدرسه یا جامعه به ما رسیده است. باورهایی مثل:
«باید همیشه نفر اول باشی تا ارزشمند بمانی.»
«تغییر مسیر در این سن، یعنی شکست.»
«احساساتت را پنهان کن تا قوی به نظر برسی.»
اینها کفشهای زیبایی هستند، بقیه ممکن است بابت پوشیدنشان به ما تبریک بگویند، اما پاهای روح ما را زخم کردهاند و مشکل اصلی اینجاست که زندگی همیشه یک مهمانیِ آرام نیست.
ما برای نجات در این دنیای پرشتاب، نیاز داریم قبل از اینکه «دزد بزند»، تکلیفمان را با این کفشهای تنگ روشن کنیم.
در مدرسه ویسان، ما بر این باوریم که کوچینگ فرآیندِ خریدن کفشهای جدید برای مراجع نیست. کوچینگ یک شراکت است برای ایجاد Self-Awareness (خودآگاهی). کوچ به تو کمک میکند تا جرات کنی بندهای کفشی را که سالهاست به پایت چسبیده و بخشی از هویتت شده، باز کنی.
فرآیند Evoking Awareness (برانگیختن آگاهی) در جلسات کوچینگ، درست مثل آن لحظهای است که کفش تنگ را در میآوری؛ ابتدا ممکن است کمی دردناک باشد، جای زخمها نمایان شود و حتی از برهنه بودن پایت خجالت بکشی، اما بعد... یک شکوهِ رهایی در راه رفتن پیدا میکنی که با هیچ کفش ورنی و گرانی قابل مقایسه نیست.
بهتر نیست قبل از اینکه زندگی ما را مجبور به فرار کند، خودمان این کفشهای تنگِ تحمیلی را در آورده باشیم؟ کوچینگ به تو کمک میکند تا با پایِ واقعیِ خودت روی زمین قدم بگذاری، نه با پایی که دیگران برایت قالب گرفتهاند.
همین حالا که این متن را خواندهاید؛ برای من بنویسید!
به «باورهایی» که به پا دارید نگاه کنید. کدام «بایدِ» زیبا و دهانپرکن، مدتهاست که روح شما را مچاله کرده و اجازه نمیدهد در زندگیتان آزادانه بدوید؟
