امام صادق علیه السلام فرمودهاند:
«مَنْ كَانَ كَفَنُهُ مَعَهُ فِي بَيْتِهِ لَمْ يُكْتَبْ مِنَ الْغَافِلِينَ وَ كَانَ مَأْجُوراً كُلَّمَا نَظَرَ إِلَيْهِ»
«كسی كه كفنش با او در خانهاش باشد، از غافلين نوشته نمیشود و هر زمان كه به آن بنگرد، اجر میبرد.»
صاحب وسائل فرمودهاند:
«وَ الْأَحَادِيثُ فِي أَنَّ الْأَئِمَّةَ وَ خَوَاصَّ شِيعَتِهِمْ كَانُوا يُعِدُّونَ أَكْفَانَهُمْ كَثِيرَةٌ»
«و احادیث در این باره که ائمه و خواص شیعیان آن کفنهای خود را آماده میکردند بسیار است.»
آری؛ پنبهی غفلت را از گوشهایت بیرون كن. نگذار جوّ حاكم بر محیط یا جوّ حاكم بر جهان با به بازی گرفتن تخیلاتت، تو را از این امر متیقّن، غافل كند. اين لباس آخرت توست كه عنقريب ملبـّس به آن خواهی شد.
«اِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعيداً وَ نَراهُ قَريباً»
«به درستی كه آنها آن را دور میبينند، ولی ما آن را نزديك میبينيم.»
خود كفن خود را تهيه كن. مراقب باش آن را از مال غصبی تهيه نكنی. قدری از تربت امام شهيد، حسين علیه السلام همراه آن كن و اگر میتوانی در حاشيهی كفن بنويس: فلان فرزند فلان شهادت میدهد به اينكه هيچ خدايی جز الله نيست و محمد رسول اوست و اميرالمؤمنين علیه السلام امام اول و. . . تا امام آخر را يك به يك اسم ببر. تا در آن مواقع بسيار سخت، كمكی برای تو باشد. و هميشه در نظر داشته باش كه بهترين زاد و توشه، تقوا و ترك محرّمات و گناهان است. و هر چيز ديگری منهای اين، در آن عالم كاربردی و منفعتی فایدهای ندارد.
