مثلث های شیطانی

مثلث اژدها
دریای شیطان” یا “مثلث اژدها” از دیگر نقاطی است که بسیار به مثلث شیطان شباهت دارد. دریای شیطان که به کشور ژاپن تعلق دارد، در اقیانوس آرام واقع شده است. این منطقه خوف برانگیز در فاصله 805 هزار کیلومتری از مثلث برمودا و مابین کشور ژاپن و “جزایر بونین” قرار دارد که بخشی از آب های فیلیپین را هم شامل می شود.
دریای شیطان عموما هوای بد و طوفانی دارد و گردآب های زیادی در آن به وجود می آید. موج های بسیار بلند و طوفان های شدیدی که سرعتشان به صدها کیلومتر در ساعت می رسد، بیانگر تفاوت مثلث اژدها با سایر دریاها است.

دریای شیطان از نیروی مغناطیسی خارق العاده ای برخوردار است و درست مثل مثلث برمودا، هرچیزی که بر فرازش قرار گیرد، به کام خود می کشد. تا کنون حوادث ناگوار و غیرعادی زیادی در این منطقه به ثبت رسیده است. کشتی ها و هواپیماهای بسیاری در حین عبور از دریای شیطان به سرنوشتی شوم دچار شده اند که هیچ اطلاعاتی هم از آنها در دسترس نیست. برخی می گویند که کشتی ارواح را در این منطقه دیده اند و ارواح نا آرام دریای شیطان است که جان رهگذران را می گیرد.
قدمت این دریا به سال های خیلی دور بازمی گردد، چیزی نزدیک به هزارسال پیش از میلاد مسیح. پس قرن هاست که این اژدهای شیطان، جان انسان های بی گناه را می گیرد. در اصل چینی ها برای این منطقه مرموز نام اژدها را انتخاب کرده اند. آنها معتقدند که اژدهایی که در قلب این اقیانوس زندگی می کند، از روی حرص و یا سرگرمی خود، هواپیماها و کشتی ها را به سمت اقیانوس می کشد و آنها را می خورد. این باور چینی هاست. در صورتی که ژاپنی ها به این دریای عجیب و غریب “مانواومی” یا همان دریای شیطان می گویند و اعتقادات دیگری دارند که در ادامه آمده است.

کشته شدن مغول ها در دریای شیطان
در سال 1200 میلادی، “کوبالای” که از خان های مغول بود، تصمیم حمله به ژاپن را گرفت. اما پس از حرکت با اتفاقات عجیبی مواجه شد. مرگ، تمامی نیروهای وی را که از 40000 سرباز و کشتی های متعدد تشکیل شده بود، به کام خود کشید. در سال 1800 میلادی بود که زمزمه هایی در میان مردم شنیده می شد. آنها می گفتند بانوی سفیدرنگی را دیده اند که سوار بر کشتی است و در دریا حرکت می کند.
شروع تحقیقات در کشف ماهیت دریای شیطان
شروع تحقیقات برای به دست آوردن اطلاعات دقیقی در مورد این دریای اسرارآمیز چیزی به جز مرگ و ابهامات بیشتر به همراه نداشته است. در سال 1952 میلادی بود که دولت ژاپن به منظور بررسی وضعیت این دریا، تیمی تحقیقاتی که متشکل از 31 نفر بود با استفاده از یک زیر دریایی به نام “کائی مارو” را راهی کرد. اما هیچ وقت خدمه این زیردریایی از سفر برنگشتند و وضعیت این دریا نامعلوم ماند. پس از آن، دولت این منطقه را ناامن اعلام کرد و اجازه کشتی رانی در آن از همگان صلب شد.

محققان بر این باورند که نیروی مغناطیسی قوی که در دریای شیطان وجود دارد، کشتی ها و هواپیماها را به قعر دریا می کشاند. آنها معتقدند کوه آتشفشانی که در زیر این آب ها وجود دارد، باعث مرگ رهگذران می شود. اما بومیان بر این باورند که دریا توسط یک نیروی فراطبیعی و یا شیطانی اداره می شود. پیدا کردن اشیا، تابش های غیر طبیعی و میدان مغناطیسی نامتعارف باعث شده است تا بومیان بر این نظریه خود پافشاری کنند.
نظریه های مختلفی در این باب وجود دارد. برخی دیگر از افراد معتقدند که موجودات فضایی عامل از دست رفتن آرامش منطقه هستند. برخی دیگر دریای شیطان را دروازه ای برای ورود به جهانی موازی می دانند و عده ای هم آن را تونلی رابط می دانند که به دریای آتلانتیس وصل می شود. برخی دیگر هم طوفانی بودن منطقه را تنها عامل به وجود آمدن این اتفاقات ناخوشایند می دانند.

مثلث بریج واتر
از مثلث‌ها دوری کنید! خصوصا این مثلث. مثلث بریج‌واتِر منطقه‌ای به مساحت ۳۲۲ کیلومتر مربع در جنوب ماساچوست در بوستون است که مانند ویترینی از حوادث ماورالطبیعه عمل می‌کند.

در بین موارد دیگر، چندین مورد حیوانات عجیب و غریب در این ناحیه دیده شده‌اند. از سال ۱۹۷۰ میلادی، گزارش‌هایی مبنی بر دیده شدن موجودی پر مو، مانند میمون که جثه‌ای عظیم داشته، دریافت شده‌اند. همچنین پرندگانی بزرگ که در حال نبرد با یکدیگر در پرواز بودند نیز دیده شده‌اند. در سال ۱۹۷۶ مردی گزارش داد که سگی عظیم با چشمان قرمز دیده است که دو اسب او را کشته است.

علاوه بر آن‌ها، موارد متعدد قطع عضو حیوانات نیز مشاهده شده‌اند که عده‌ای شیطان‌پرستان را مسئول این اتفاق می‌دانند اما تا به حال هیچ گروهی مسئولیت این حوادث را بر عهده نگرفته‌ است.

اگر این موارد کافی نیست باید گفت که چندین مورد اشیا پرنده‌ی مرموز نیز در این منطقه مشاهده شده‌اند که اولین آن به سال ۱۷۶۰ برمی‌گردد. در مورد عجیب دیگر، در شب هالووین سال ۱۹۰۸ میلادی، دو فرد که از این ناحیه عبور می‌کردند در آسمان نور بزرگی مانند فانوس دریایی مشاهده کردند که بعد از حدود چهل دقیقه ناپدید شد.
مثلث بنینگتون


در جنوب‌غربی ورمونت قرار دارد. ۵ اتفاق بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۰ میلادی، که ارتباطی به جز یکسان بودن محل وقوع ندارند، این مثلث را به مثلثی اسرارآمیز تبدیل کرده‌اند. این حوادث عبارتند از:
میدی ریوِرز ۷۵ ساله، در ۱۲ نوامبر ۱۹۴۵ در حال رهبری گروهی از شکارچیان بود. در مسیر بازگشت، او مقداری جلوتر از گروه خود حرکت کرد و دیگر اثری از وی دیده نشد. چند عدد پوکه‌ی تفنگ در مسیر یافت شدند، اما تحقیقات به نتیجه‌ای نرسیدند.
پائولا وِلدن ۱۸ ساله، دانشجوی کالج بنینگتون بود که در ۱ دسامبر ۱۹۴۶، برای اسکی رفت و دیگر به خانه بازنگشت.
دقیقا سه سال بعد، در دسامبر ۱۹۴۹ نظامی بازنشته، جیمز تتفورد سوار اتوبوس شد تا بعد از دیدار با والدین خود به سمت خانه برگردد. شاهدان وی را قبل از ایستگاه مقصد در اتوبوس دیده بودند اما زمانی که اتوبوس به ایستگاه مقصد وی رسید، اثری از او نبود اما چمدان جیمز همچنان داخل اتوبوس قرار داشت.
پاول جپسون ۸ ساله، در حالی که مادرش به خوک‌ها غذا می‌داد، ناپدید شد و گروه‌های جست‌و‌جو علی‌رغم کت قرمز و مشخصی که بر تن پاول بود، هیچ اثری از وی نیافتند.
دیگر اتفاق، ناپید شدن فردی به نام فریدا لِنگر بود. او که به همراه نزدیکان خود، در حال اسکی بود، درون جریانی از آب افتاد و برای عوض کردن لباس خود، محل را ترک کرد. اگر تا اینجا خوب مطالعه کرده باشید، حتما خواهید گفت که فریدا ناپید شد و دیگر اثری از وی دیده نشد. اما این به طور کامل درست نیست، چرا که جسد وی یافت شد اما بعد از ۶ ماه و دقیقا در مکانی که قبلا با دقت تمام جستجو شده بود. او تنها موردی بود که جسدش یافت شد اما به قدری له شده بود که دلیل مرگ وی مشخص نشد.