من یک تاریخدان هستم ولی از تاریخ فقط خنده نصیبم گشت و راز اصلی را فهمیدم واقعا همه نبردها را ما ایرانیان با خیانت خودی و بد به گذشته خودمان باختیم.
همه در مورد اسکندر گجسته کوتوله و سیستم جنگی نوین فالانژ و حمله سوارها از کناره ها و باقی مسخره بازی های تبلیغاتی غرب سخن میگویند و برای کسی تاریخ نمیداند صحنه ای از فرزندان زئوس شکست ناپذیر را تداعی میکنند که تا هند را تصرف کردند و .....
ما هیچگاه نه از اسکندر شکست خوردیم نه از خلیفه عمر نه از چنگیز مغول و نه از افغان ها و نه از روسیه و انگلیس و....
ما همیشه از خائنین داخلی شکست خوردیم از حسودان در جلد و کالبد دوست و وزیر و سفیر و فرمانده.
اسکندری که در یکی از مستعمرات ما در مگدونیه ساکن بود اگر پول و طلا و تجهیزات ارسالی باگواس خواجه نبود هیچگاه نمیتوانست از کوچه خویش بیرون بزند و به محله ی دیگری برود چه برسد به پارسه بیاید و امپراطوری تمدن و طلا را نابود کند.
سپاه تازیان اگر از راهنمایی سلمان و آهنگران ساسانی مقیم مدینه و غذاهای ارسالی مخالفان مغان و....برخوردار نبودند اگر از حمایت مستقیم روم خونخوار و مصر و ترکان شمال برخوردار نبودند هیچگاه آبی برای حمام پیدا نمیکردند چه برسد رویای تسخیر تیسپون و پایتخت جهان .
چنگیز هم که اگر دسیسه دربار و خیانت فرماندهان و شاه و خانواده شاه نبود هیچگاه یارای برابری در مقابل محمد جلال الدین را نداشت.
آنقدر این خاک خائن دارد که میتوانم صدها جلد کتاب برایتان بنویسم .
خلاصه کلامم این است ما هیچگاه از دشمن خارجی شکست نخوردیم هرچه بود خودی بود هر چه شد خودی کرد و هرکه زد خودی زد.در ایران ما از زمان عیلام که شاهزادگان خودمان راه را برای آشور بانیپال خونخوار و اهریمن صفت گشودند تا کنون ما بجز خائنین داخلی از هیچ قدرتی و دشمنی شکست نخوردیم این را فراموش نکنید.
میلاد غریبی زاده نویسنده تاریخ ایران
۱۴۰۵/۰۴/۰۴
