ایران

این روزها، روزهای عجیبی ست. یکی آیه‌ی یأس می‌خواند و بسیاری آیه‌ی امید.

از کسی که انتظار نداشتی ترس می‌بینی و از آن که توقع نداشتی شجاعت.

تاریخ ما‌ کم از این‌ روزهای سرنوشت‌ساز ندیده، روزهای تلخی که فرزندانش شیرین کرده‌اند.

باور کنید در حال زندگی در یکی از برهه‌های تاریخ هستیم. از همان‌ها که در صفحات تاریخ می‌خواندیم و به شجاعت فرزندان ایران می‌بالیدیم.

روزگار چرخ خورد و نوبت ادای دین ما‌ برای وطن رسید. اکنون نوبت ماست که حق فرزندی برای این خاک به جا بیاوریم.

چشم‌های بسیاری در طول تاریخ‌ طمع به این خاک داشته و سعی کردند آرزوی‌ خود را با یورش جامه‌ی عمل‌ بپوشاند. برخی پیروز شده و بسیاری شکست خوردند.

در میان صفحات تلخ و‌ شیرین تاریخ اما یک چیز همیشه ثابت بوده:

ایران همیشه به لطف وجود فرزندانی که شجاعت را با وطن‌پرستی گره زده بودند، از گردنه‌ها گذشته، فرزندانی که جان در راه سربلندی مادر خود نهادند.

و بهترین گواه را برای ما به جا گذاشتند که تنها شجاعان ماندگارند