زندگینامه شهید آقا مراد کرمی (۱۳۰۶ - ۱۳۵۹)
شهید آقا مراد کرمی در سال ۱۳۰۶ در خانوادهای مذهبی در بخش زاغه لرستان متولد شد. او در مکتب خانوادهای رشد یافت که باورهای دینیشان در عمل دیده میشد؛ از جمله پدرش که در آن سالهای دشوار، برای زیارت کربلا مسیر را با پای پیاده پیموده بود. این ریشههای اعتقادی در تمام سالهای زندگی آقا مراد، در منش و رفتارش نمود داشت.
او که سالها ساکن محله پشته حسینآباد و چهارراه طیب خرمآباد بود، در کسوت کارکنان ارتش در پادگان «شهرک بابا عباس» خدمت میکرد. اما در میان اهالی، او بیش از آنکه به عنوان یک نظامی شناخته شود، به عنوان انسانی نیکوکار و مردمدار در یادها مانده است. در دورانی که محله پشته حسینآباد از امکانات رفاهی محروم بود، آقا مراد با دستان خود برای اهالی چاه آب حفر کرد. همچنین بخشی از خانه خود را به رایگان در اختیار خانوادههای نیازمند قرار میداد تا باری از دوش همنوعانش بردارد.
شهید مردی صبور، اهل عبادت و بسیار پرهیزکار بود. خاطرهای که دختر کوچکترشان از آن روزها نقل میکند، گویای عمق روحِ لطیف و نگاه انسانی اوست:
«یک روز که از سرِ کودکی روی لانهی مورچهها نفت ریخته بودم، پدرم وقتی متوجه شد، با لحنی آرام و دلسوزانه گفت: اگر تو توانستی مخلوقی مثل این مورچهها خلق کنی، آن وقت حق داری به آنها آسیب بزنی. یادت باشد اینها هم نزد خدا جان دارند و نباید به هیچ جانی آزار برسانی.»
سرانجام این انسان وارسته و مهربان، در هشتم بهمن ماه ۱۳۵۹ در پادگان شهرک بابا عباس به شهادت رسید. مزار ایشان در کنار همرزمانش در قبرستان سرابیاس خرمآباد، یادآور مردی است که عمری را با وقار، خدمت به مردم و دوری از هرگونه غرور سپری کرد.
یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
