دی ماه ۱۴۰۴ حوادثی رخ داد که در مجال این پست نمیگنجد اما پیامدهای آن برای دانشگاه ها به شکل بیسابقهای به وقوع پیوست.
هفته انتهای نیمسال اول تحصیلی در تمام دانشگاهها تعطیل شد، امتحانات پایان ترم دانشگاه فردوسی و احتمالا سایر دانشگاهها دو هفته به تاخیر افتاد، اینترنت بینالملل قطع شد و درنهایت امتحانات به صورت مجازی برگزار شد.
در این گیر و دار که هر دانشگاهی به نحوی یک ترفند میزد، دانشگاه فردوسی مشهد در حرکتی محیرالعقول زمان انتخاب واحد را پیش از امتحانات پایان ترم اعلام نمود😐
دانشجویان هاج و واج در هفته اول بهمن انتخاب واحد نمودند و امتحانات مجازی داغ دیگری بود که بر دل هایمان افکند.
هر یک از اساتید برای جلوگیری از تقلب حرکت خارقالعاده و منحصر به فردی میزد. از چهل سوال در بیست دقیقه بگیر تا امتحانی که کل زمانش پنج دقیقه بود، امتحانی که برای پیشگیری از تقلب از قسمتهای درس داده نشده سوال آمده بود و اگر جواب میدادی متقلب بودی، امتحان تشریحی با نمره منفی و مسائل برگ ریزان دیگر
دانشگاه اعلام کرده بود از ۲۵ بهمن کلاسهای ترم جدید آغاز میشود بدون هیچ فاصله ای بین دو ترم.
دانشجویان شروع به امضا کارزاری نمودند که دانشگاهها ترم بعدی حضوری برگزار گردد اما وزارت نامحترم علوم با بیمسئولیتی تمام از زیر بار وظیفه شانه خالی کرد و مسئولیت را به دانشگاهها محول نمود. حالا باید دانشگاه تصمیم میگرفت که نیمسال دوم تحصیلی تا عید به چه شکلی برگزار شود.
کمکم همه منتظر اعلام اخبار از سمت دانشگاه بودند که ترم بعدی حضوری است یا مجازی.
دانشگاه فردوسی عزیز هم نامردی نمیکند و مثل همیشه تا دقیقه نود اخبار را اعلام نمیکند.
دانشگاهها یکی یکی اعلام میکنند که دانشگاه مجازی است و اندوه در دلهایمان خانه میکند. این وسط خبر میآید دانشگاه تهران حضوری شده و همه امیدوار میشوند که چشم فردوسی به تهران است.
فردوسی اما باز هم همه دانشجویان را اسکل کرد و لنگ در هوا نگه داشت و اعلام کرد صرفا هفته اول مجازی است چون دانشجویان اوفات فراغت نداشتهاند و بلاخره گناه دارد دانشجو😐 بقیه ترم را بعدا خبر میدهیم.
انگار نه انگار که شوری صنفی نظرسنجی کرده و ۷۵٪ دانشجویان خواستار حضوری شدن کلاسها هستند. جالب اینکه نظرسنجی اول شوری صنفی دانشگاه که در یک نظرسنجی تلگرامی بود تعداد مخالفان حضوری ناگهان در کمتر از نیم ساعت از دو درصد به چهل درصد رسید و تعداد شرکتکنندگان در پرسشنامه از تعداد کل دانشجویان دانشگاه فردوسی بیشتر شد😐 شوری صنفی نظرسنجی را ملقی کرد و در نظر سنجی دوم با شماره دانشجویی نظر افراد را جویا شد.
این اعلام مجازی شدن موج عظیمی از اعتراض دانشجویان دانشگاه فردوسی در همه مقاطع را برانگیخت.
دانشجویان رشتهها و ورودیهای مختلف کلاسهای مجازی را تحریم کردند و خواستار برگزاری حضوری کلاسها شدند.
این چیزی است که در کتابهای ما نوشته شده.
در سخنرانیها به آن تاکید میشود.
اما در نهایت دانشجویان کارشناسی را به دانشگاه راه نمیدهند که مبادا تحصن کنند.
وزارت علوم، ریاست دانشگاهها، اساتید و هرکسی که میتواند اعتراضات را سرکوب میکند.
و این میشود فوران یک آتشفشان عظیم که موزه دانشگاه فردوسی مشهد را سوزاند...
اما چیزی که از همه آزاردهندهتر است دروغ است و پنهان کرده واقعیتی که برای همه عیان است.
به دلیل برودت هوا تعطیل شده؟
به دلیل آلودگی تعطیلی ادامه پیدا کرده؟
برای اوقات فراغت و وضعیت دانشجویان خوابگاهی مجازی شده؟
لابد به دلیل ماه رمضان هم قرار است مجازی بماند.
این بلاتکلیفی آزاردهنده است هرچند چنین مسائلی در کشور ما که هیچ چیزش خالی از بحران نیست مسئله محسوب نمیشود.
امیدوارم برودت هوا به اتمام برسد و بهار به دانشگاههای کشورمان سلامی دوباره بگوید...
