آموزش مجازی در سالهای اخیر، بهویژه در روزهایی که به دلایل مختلف مدارس ناچار به تعطیلی حضوری میشوند، به بخشی جداییناپذیر از نظام آموزشی تبدیل شده است. هرچند این شیوه آموزش، امکان تداوم یادگیری را فراهم میکند، اما برای بسیاری از خانوادهها، بهخصوص والدینی که چند فرزند محصل دارند، با چالشهای روانی، جسمی و مدیریتی همراه است. در چنین شرایطی، آگاهی و بهکارگیری راهکارهای مناسب میتواند از خستگی مفرط و تنشهای عصبی جلوگیری کند.
نخستین گام برای والدین، پذیرش شرایط موجود است. آموزش مجازی، هرچند با آموزش حضوری تفاوتهای اساسی دارد، اما یک وضعیت موقتی و اجتنابناپذیر است. زمانی که والدین این واقعیت را بپذیرند و انتظارات غیرواقعبینانه از خود و فرزندانشان نداشته باشند، فشار روانی کمتری را تجربه خواهند کرد. مقایسه شرایط فعلی با کلاس حضوری یا انتظار نظم و تمرکز کامل از کودکان، تنها به افزایش تنش منجر میشود.
برنامهریزی منظم و انعطافپذیر، نقش بسیار مهمی در کاهش استرس خانواده دارد. والدین میتوانند با همکاری فرزندان، یک برنامه روزانه مشخص برای ساعات کلاس، انجام تکالیف، استراحت و تفریح تنظیم کنند. در خانوادههایی که چند فرزند دارند، بهتر است این برنامه بهگونهای طراحی شود که تداخل کمتری میان کلاسها و نیازهای کودکان ایجاد شود. استفاده از جدولهای ساده و قابلمشاهده برای همه اعضای خانواده، به ایجاد نظم ذهنی کمک شایانی میکند.
تقسیم مسئولیتها نیز از عوامل مؤثر در مدیریت بهتر این روزهاست. لازم نیست تمام بار آموزش و نظارت بر عهده یک نفر باشد. در صورت امکان، والدین میتوانند وظایف را میان خود تقسیم کنند یا حتی بخشی از مسئولیتها را متناسب با سن، به خود فرزندان بسپارند. این کار علاوه بر کاهش فشار والدین، حس مسئولیتپذیری و استقلال را در کودکان تقویت میکند.
توجه به نیازهای عاطفی کودکان، به همان اندازه نیازهای آموزشی آنان اهمیت دارد. آموزش مجازی ممکن است باعث خستگی، بیحوصلگی یا اضطراب در دانشآموزان شود. والدین با گوش دادن فعال، همدلی و پرهیز از سرزنش میتوانند فضای امنتری برای فرزندان خود ایجاد کنند. آرامش والدین بهطور مستقیم بر آرامش کودکان تأثیر میگذارد؛ بنابراین کنترل هیجانات و مدیریت خشم، یک ضرورت اساسی است.
از سوی دیگر، والدین نباید از سلامت جسمی و روانی خود غافل شوند. استراحتهای کوتاه، انجام فعالیتهای آرامشبخش، و حفظ ارتباط با دیگر والدین برای تبادل تجربهها میتواند نقش مؤثری در کاهش فرسودگی داشته باشد. لازم است والدین بدانند که کامل بودن امکانپذیر نیست و گاهی کاستیها بخشی طبیعی از این شرایط هستند.
در نهایت، همکاری و ارتباط مستمر با معلمان اهمیت ویژهای دارد. انتقال دغدغهها، محدودیتها و دریافت راهنماییهای آموزشی میتواند بسیاری از سوءتفاهمها را کاهش دهد. زمانی که خانه و مدرسه در یک مسیر مشترک حرکت کنند، فشار کمتری بر خانواده و دانشآموز وارد میشود.
بهطور کلی، آموزش مجازی با تمام دشواریهایش، با مدیریت صحیح، همدلی و انعطافپذیری میتواند به تجربهای قابلتحمل و حتی آموزنده برای والدین و فرزندان تبدیل شود. آرامش، صبوری و واقعبینی، کلید عبور سالم از این روزهاست.
برنامه روزانه مشخص برای کلاسها، تکالیف و استراحت تهیه کنید.
مسئولیتها را میان والدین و فرزندان تقسیم کنید.
زمانهایی برای فعالیتهای تفریحی و آرامش والدین در نظر بگیرید.
با فرزندان با همدلی و صبر صحبت کنید و از سرزنش پرهیز کنید.
ارتباط مستمر با معلمان برای حل مشکلات و دریافت راهنمایی
