رهگذران مزاحم

سلام بر تو ای زیبای رویایی درونم

ای خود قشنگم ظریفم خوبم و آرومم میبینمت که همچنان آرام میروی میبینم که گاه به آدم هایی که نشان میدادند دوستت دارند را برگشته و نگاه می‌کنی به آنها زل می زنی و با خود می گویی من که آنان را دوست داشتم اما.. چه شد ارام آرام از زمین به آسمان چشمانم می‌رسد اشک هایم را می گویم چشمانم آن آدم را نمی بیند و همه ی آن قبل هایی را میبینم که ساده گذشتم.

آرام گذشتم چون دوست شان داشتم

گذشتم اما اکنون میبینم که هزار بار برای گذشتن زیاد بوده...😞