تو جلسات قبلی درباره تفکیک حسابها حرف زدیم.
اینکه چرا اصلاً باید حسابهامون جدا باشه؟
چون برای ذهن ما خیلی مهمه که این پول از کجا اومده.
به این موضوع میگن حسابداری ذهنی.
مثلاً:
پولی که با اضافهکاری و زحمت درآوردیم → با احتیاط خرج میکنیم
پولی که هدیه تولده یا پاداشه → راحتتر خرجش میکنیم و به خودمون حال میدیم
پس کانال ورود پول برای ذهن ما خیلی مهمه و دقیقاً به همین دلیله که تفکیک حسابها جواب میده.
قبل از هر چیزی:
👉 یه حساب جدا فقط برای هزینههای روزمرهات بساز
فعلاً قرار نیست جلوی خرجهامونو بگیریم یا یهو همه خوشیها رو حذف کنیم 😄
فقط این کار رو بکن:
هزینههای یک هفته قبل
و سه هفته آینده رو بررسی کن
از روی تراکنشها ببین:
کدوم هزینهها ضروری بودن
کدومها غیرضروری
(اینجا فقط خرجهای روزمره رو بررسی میکنیم، نه اجاره و قسط و هزینههای ثابت ماهانه)
یه قانون نانوشته هست که میگه:
اگر هزینههای روزمرهات کمتر از ۱۰٪ درآمد ماهانهته، شاید نیازی به نوشتن نداشته باشی.
ولی واقعیت اینه که بیشتر ما جزو این دسته نیستیم.
پس:
باید بنویسیم
باید حساب جدا داشته باشیم
فرض کن برای هزینههای روزمره، ماهی ۲۰ تومن کنار گذاشتی.
❌ اشتباه رایج:
همه پول رو اول ماه بریزی تو حساب خرج روزانه
✔️ کار درست:
اول تقسیمش کن هفتگی
هر جمعه به خودت پول توجیبی بده
چرا؟
چون ذهن ما حس زمان نداره.
ولی وقتی پول هفتگی باشه، مغز میفهمه این پول باید یه هفته دوام بیاره.
حالا یه قدم جلوتر:
پول هفتگی رو هم ذهنی تقسیم بر روز کن
بدون امروز زیاد خرج کنی، فردا پول نداری
وقتی آخر ماه از بودجهت بزنی بیرون، ذهنت سریع هشدار میده:
«این پول اضافه از کجا اومد؟
از صندوق ضربهگیر؟
یا از پول آیندهام؟»
همین هشدار ساده، جلوی خیلی از ولخرجیها رو میگیره.
کم بودن پول تو حساب خرج روزمره باعث میشه:
منطقیتر خرج کنیم
حواسمون به تصمیمهامون باشه
و پول یواشکی از دستمون در نره
صندوق هزینههای روزمره شاید ساده به نظر بیاد،
ولی نظم فوقالعادهای به خرجکردن ما میده.
ما باید مراقب پولهامون باشیم،
چون این پول فقط مال امروز ما نیست؛
مال آیندهمونه.
🔜 در جلسه بعدی میریم سراغ صندوق هزینه فرصت
جایی که یاد میگیریم هر خرجی که میکنیم، دقیقاً داریم از چه فرصتی میگذریم.
و اونجاست که خرجکردنهامون واقعاً هوشمندانه میشه 💡💰
