وقتي بودجه کم است، هدف اين نيست که همه چيز را بيمه کنيد؛ هدف اين است که «خطرهاي پرهزينه و نابودکننده» را از دوش خودتان برداريد و ريسک هاي خرد را خودتان مديريت کنيد. معيار عملي هم سه چيز است: احتمال وقوع، شدت خسارت، و اينکه اگر اتفاق بيفتد آيا از پس پرداختش برمي آييد يا نه. بيمه خوب براي بودجه کم يعني کم کردن خطر سقوط مالي، نه خريد احساس امنيت با بروشورهاي رنگي.
برای مطالعه بیشتر ، وکلای شایان را در گوگل سرچ کنید و از مقاله و ویدیو های تخصصی ما استفاده کنید.
در اين دسته اول، بيمه هايي قرار مي گيرند که يا قانونا اجباري اند يا نبودشان در اولين حادثه شما را زمين مي زند:
بيمه شخص ثالث خودرو: اجباري است و خسارت بدني و مالي وارد به ديگران را در حدود تعهدات مي پردازد. اگر خودرو داريد، اين اولين و غيرقابل حذف ترين مورد است، چون مسئوليت بدني مي تواند هزينه هاي سنگين ايجاد کند.
بيمه پايه درمان (تامين اجتماعي، سلامت و مشابه): اگر پوشش پايه نداريد، هر اتفاق درماني مي تواند بودجه شما را نابود کند.
بيمه آتش سوزي منزل (حداقل براي ساختمان يا محتويات ضروري): اگر مالک هستيد، آتش سوزي و انفجار از آن ريسک هاست که کم رخ مي دهد اما اگر رخ بدهد همه چيز را مي سوزاند. اگر مستاجر هستيد، حداقل محتويات را اگر امکانش هست پوشش دهيد.
از نظر حقوقي هم همين جا يک اصل مهم هست: بيمه يک قرارداد است و تعهد بيمه گر فقط در چارچوب بيمه نامه و حق بيمه تعريف مي شود (ماده ۱ قانون بيمه و مواد ۱۰ و ۲۱۹ قانون مدني). پس ضروري ها را هم با حداقل هاي درست بخريد، نه با حداقل هاي اسمي و بي اثر.
اينها براي همه واجب نيست، ولي اگر وضعيت شما به آن مي خورد، از ضروري هم مهم تر مي شود:
بيمه بدنه خودرو: اگر خودرو شما ارزشمند است، رفت و آمدتان زياد است، يا پارکينگ امن نداريد، بدنه مي تواند جلوي خرج سنگين را بگيرد. اگر خودرو قديمي و کم ارزش است، شايد لازم نباشد.
بيمه مسئوليت (حرفه اي يا عمومي): اگر کسب و کار داريد، کارفرما هستيد، مغازه داريد، يا شغل درماني و خدماتي داريد، يک حادثه مي تواند شما را وارد دعواي ديه و خسارت کند. مسئوليت معمولا ارزان تر از هزينه دعواست، به شرط اينکه درست و متناسب با ريسک خريداري شود.
بيمه حوادث انفرادي: براي کساني که کار پرخطر دارند، موتور سوارند، يا سفر و کار ميداني زياد دارند، کمک مي کند حداقل پايه اي از پوشش بدني داشته باشند.
برای مطالعه بیشتر ، وکلای شایان را در گوگل سرچ کنید و از مقاله و ویدیو های تخصصی ما استفاده کنید.
با بودجه کم، اشتباه رايج اين است که آدم سراغ پوشش هاي جذاب مي رود و پايه ها را رها مي کند. راه بهتر اين است که پوشش هاي اصلي را نگه داريد اما تنظيمات را عقلاني کنيد:
سقف تعهد مالي ثالث را تا حد معقول بالا ببريد اگر توانش را داريد، چون اختلاف مالي تصادف ها هميشه آماده انفجار است.
در بدنه، پوشش هاي اضافي را فقط بر اساس ريسک واقعي بگيريد و هر چيزي را تيک نزنيد.
فرانشيز را هوشمند انتخاب کنيد: فرانشيز بالاتر حق بيمه را کم مي کند، اما اگر خسارت هاي متوسط زياد داريد، شما را اذيت مي کند.
سرمايه بيمه شده را واقعي انتخاب کنيد: کم بيمه کردن در آتش سوزي و اموال يعني وقت حادثه کم پرداختي مي خوريد.
وقتي پايه ها را گرفتيد و هنوز بودجه اضافه داريد، اينها مي توانند کيفيت زندگي را بهتر کنند، ولي نبودشان معمولا فاجعه نمي سازد:
درمان تکميلي با سقف هاي بالا و پوشش هاي گسترده (دندانپزشکي، زايمان، پاراکلينيک)
عمر و سرمايه گذاري، اگر افق بلندمدت داريد و امکان پرداخت منظم هست
بيمه سفر با پوشش هاي کامل براي سفرهاي خارجي و ريسکي
پوشش هاي خاص مثل افت قيمت، تجهيزات الکترونيکي گران، يا پوشش هاي ويژه ورزشي
برای مطالعه بیشتر ، وکلای شایان را در گوگل سرچ کنید و از مقاله و ویدیو های تخصصی ما استفاده کنید.
خريدن بيمه صرفا به خاطر «ارزان ترين» بدون ديدن سقف تعهد و استثناها
کم بيمه کردن سرمايه اموال و بعد توقع پرداخت کامل در خسارت
اعتماد به حرف فروشنده به جاي متن بيمه نامه و الحاقيه
اينجا همان قاعده حقوقي کار مي کند: شما در اختلاف، با متن قرارداد حق مي گيريد، نه با خاطره مکالمه (ماده ۱ قانون بيمه و مواد ۱۰ و ۲۱۹ قانون مدني).
اگر خودرو داريد: ثالث قطعي، بدنه فقط اگر ارزش خودرو و ريسک شما توجيه کند
اگر خانواده و وابسته مالي داريد: پوشش هاي فوت و حوادث را جدي بگيريد
اگر ملک داريد: آتش سوزي با سرمايه واقعي، و در مناطق پرخطر الحاقيه زلزله و سيل
اگر شغل پرريسک يا کسب و کار داريد: مسئوليت را در اولويت بگذاريد
اگر بودجه محدود است: پوشش هاي اصلي را نگه داريد، لوکس ها را عقب بيندازيد
