قذف در قانون يعني نسبت دادن زنا يا لواط به يک شخص معين. اين تعريف صريح در قانون مجازات اسلامي آمده است (ماده 245). پس هر توهين يا فحشي قذف نيست. قذف فقط وقتي است که شما به طور مشخص بگوييد فلاني زنا کرده يا لواط کرده، يا عبارتي به کار ببريد که عرفا همين معنا را برساند.
برای مطالعه بیشتر ، وکلای شایان را در گوگل سرچ کنید و از مقاله و ویدیو های تخصصی ما استفاده کنید.
براي قذف شدن، چند شرط کليدي لازم است:
نسبت بايد به شخص معين باشد، نه حرف کلي درباره “همه” يا “يه عده”
نسبت بايد صريح يا در حکم صريح باشد، يعني طوري نباشد که ده جور تفسير داشته باشد
نسبت بايد زنا يا لواط باشد، نه صرف رابطه نامشروع يا دوستي
اگر جمله شما واقعا به معناي ارتکاب زنا يا لواط باشد، ديگر بازي با کلمات خيلي نجاتتان نمي دهد.
قانون فقط به کلمه “زاني” يا “زناکار” محدود نشده. اگر عبارت طوري باشد که در عرف جامعه به معناي نسبت دادن زنا يا لواط فهميده شود، قذف ميشود. البته هر کنايه اي هم قذف نيست؛ دادگاه نگاه مي کند ببيند مخاطب و شنونده معمولي از آن جمله چه معنايي مي فهمد و آيا شخص مورد نسبت مشخص است يا نه.
برای مطالعه بیشتر ، وکلای شایان را در گوگل سرچ کنید و از مقاله و ویدیو های تخصصی ما استفاده کنید.
خيلي ها اين سه تا را قاطي مي کنند:
توهين يعني فحاشي و تحقير (معمولا ماده 608 تعزيرات)، بدون نسبت دادن زنا يا لواط
افترا يعني نسبت دادن جرم به ديگري بدون دليل، که مي تواند هر جرمي باشد و براي آن هم مقررات جدا هست
قذف فقط درباره زنا و لواط است و حد دارد، يعني مجازاتش ثابت و سنگين است
پس اگر کسي بگويد “دزد است” ممکن است افترا باشد، اما قذف نيست. اگر بگويد “زناکار است” مي تواند قذف باشد.
قذف وقتي حد دارد که کسي که به او نسبت داده شده، بالغ، عاقل، مسلمان و عفيف باشد (ماده 246 قانون مجازات اسلامي). اگر يکي از اين شرايط نباشد، عنوان و آثار پرونده تغيير مي کند. مثلا اگر شخص عفيف نباشد، بحث حد قذف به شکل معمول مطرح نمي شود.
حد قذف طبق قانون، هشتاد ضربه شلاق است (ماده 250 قانون مجازات اسلامي). اين عدد کم و زياد نمي شود چون حد است. تازه اگر قذف تکرار شود يا نسبت به چند نفر باشد، داستان مي تواند پيچيده تر شود و تعداد عناوين و پرونده ها بالا برود.
قذف مثل خيلي از جرم ها مي تواند با اقرار، شهادت، علم قاضي و قرائن ثابت شود (ماده 160). مهم ترين دفاع معمولا اين است که جمله قذف نبوده و صراحت نداشته، يا نسبت به شخص معين نبوده، يا اصلا گفته نشده و انتساب صوت و پيام درست نيست. دفاع ديگر اين است که متهم ادعا کند نسبت درست بوده و مي تواند اثبات کند. اما اين دفاع راه پرخطر است، چون اگر نتواند اثبات کند، همان قذف پابرجاست و معمولا از نظر دادگاه بدتر هم جلوه مي کند.
برای مطالعه بیشتر ، وکلای شایان را در گوگل سرچ کنید و از مقاله و ویدیو های تخصصی ما استفاده کنید.
اگر کسي به عنوان شاهد در پرونده زنا بيايد و نتواند نصاب و شرايط شهادت شرعي را پر کند يا شهادتش مستند به مشاهده نباشد، ممکن است همان حرف ها عنوان قذف پيدا کند. قانون در بحث شهادت بر زنا به اين خطر اشاره کرده و براي همين هم شهادت در زنا شوخي نيست. اينجا مردم با يک جمله ممکن است از “شاهد” به “متهم” منتقل شوند.
