دیریست که میخواهم دربارۀ «پدر» چیزی بنویسم، اما هر بار که دست به کیبورد میزنم، واژهها رنگ میبازند و در وصف او ناتوان میشوند. کلمات از بیان شکوه و بزرگی پدر قاصرند؛ هیچ جملهای را توان آن نیست که با مردانگی و غیرت او تطبیق یابد.
پدر، کوهیست استوار؛ مردی که دستان پینهبستهاش تنها برای آن است که دستهای تو نرم و شفاف بماند. او کسیست که آرامش خویش را فدای آرامش تو میکند، و لبخندت را به بهای رنج خویش میخرد.
پدر را نمیتوان با واژهها توصیف کرد؛ پدر، معناییست فراتر از هر آنچه در ذهن و زبان میگنجد.
#عبدالسلام ناصح