چرا همیشه باید محکم بود و استوار؟
انسانیم دیگر، گاهی باید به خاک بیوفتیم و باید دلخور شویم؛ اذیت شویم، اشک بریزم،
بترسیم از، ازدست دادن،
عاشق شویم و بشکنیم،
نا امید شویم،
بیزار شویم ،
شوق مان را از دست بدهیم!
قید همه چیز را بزنیم...
اما بعد، دوباره از نوع متولد شویم...
دوباره بلند شویم و لباسِمان را بتکانیم،
باز ببخشیم...
خودمان را دوست داشته باشیم!
اشکهایمان را با دستان خاکآلود پاک کنیم...
دل و جرعتمان را جمع کنیم.... چیزی جدید برای به دست آوردن پیدا کنیم...
دوباره، ترمیم شویم و جوانه بزنیم
دل ببندیم!
و باز امیدی برای ادامه پیدا کنیم!
و بادیدن ترن هوایی شوق بچهگانهیمان زنده شود...
عینک مثبت اندیشی، بگذاریم و جهان را از سوی دیگر بنگریم
