دلشده

از پس شیشه عینک استاد

سرزنش وار مرا می نگرد

باز در چهره من می خواند

که چه ها در دل من می گذرد

می کند مطلب خود را دنبال

بچه ها ، عشق گناه است گناه

وای اگر بر دل نو خواسته ای

لشکر عشق بتازد ناگاه

مبصر امروز چو اسمم می خواند

بی سبب داد کشدم ، غائب

رفقایم همگی خندیدند

که جنون گشته به طفلک غالب

ولی آنها نمی دانستد

که من این جایم و دل جای دگر

دل آنهاست پی درس و کتاب

دل من در پی سودای دگر