من از طرف خودم اسکار عمیق ترین و غمگین ترین جمله را به تکه تکه شدن میدهم.در هر جایی از داستان قرار بگیرد روحت را خراش میدهد.
البته که برای هر کسی به یک شکل ظاهر میشود برای یک عاشق قلبش ،برای بچه ها عروسک هایشان ،برای ادم های سالخورده صمیمیت خانواده اشان و شاید برای من هم دستانم باشد.
بله درست شنیدید دستانم...
دلم میخواهد گاهی انها را تکه تکه کنم و دور بیندازم تا نتوانند احساسات کسی را لمس کنند.
میدانی انها هیچوقت به حرفت گوش نمی دهند هر چقدر به انها گوشزد کنی مراقب باشید ،من دیگر نمی توانم با رها کردنتان کنار بیایم انها لجبازانه به دنبال دیگران میگردند
البته که تنها مشکلم کنار نیامدن برای رها کردنم نیست من هر بار میبینم که ادمها چه راحت میتوانند از من بگذرند حس میکنم غیر قابل تحمل تر میشوم برای همان اندک افرادی که هنوز مانده اند.
ادمها هیچوقت
