اگرشما جای من بودید , چه می نوشتید?نظر بدهید ،در حق من لطف کنید
،،،آنچه در مخیله ِ ناخودآگاه شما بر میآید صرفا تصویری شکار شده از یک لحظه است.
این منصفانه نیست ،،،،
اماحس و درک این دردِوجودیِ غروبی دل انگیز در فضای نا مطلوب ارتباطی مابین .من و تو...من و همسفرم.من و هم دانشگاهیم.من با پسرم،دخترمfmبرادرم،مدرن،مادرم عنوان و دایی و خاله و عمه ،،،،،،،،،،در نبودن آنها آشکار میشودند،لحظه آهای که بهر نامی،همدیگر را در غروب حتما میدیدیم
