در نگاه فسیلعلم و معرفت مکمل یکدیگرند
۱. علم یعنی “دانستن”، معرفت یعنی “فهمیدن”
علم اطلاعات منظم، روشمند و قابلسنجش را در اختیار ما میگذارد.
معرفت لایهی درونیتر است؛ نوعی آگاهی که با تجربه، شهود، اخلاق و خرد همراه میشود.
علم میگوید چه هست، معرفت روشن میکند چگونه باید بود.
۲. علم ابزار میدهد، معرفت جهت
علم توانایی میسازد، تکنیک و راهحل ارائه میدهد.
معرفت معنای استفاده از این توانایی را مشخص میکند و باعث میشود قدرت در مسیر سازنده قرار بگیرد.
علم بدون معرفت میتواند خطرناک شود، معرفت بدون علم میتواند ناتوان بماند.
۳. علم به جهان بیرون توجه دارد، معرفت به جهان درون
علم پدیدهها را اندازهگیری میکند.
معرفت انگیزهها، ارزشها و نیتها را روشن میسازد.
این دو نوع توجه اگر کنار هم باشند، انسان کاملتری ساخته میشود.
۴. علم انسان را توانا میکند، معرفت او را بالغ
توانایی بدون بلوغ اخلاقی کافی نیست.
بلوغ اخلاقی بدون توانایی عملی نیز کارآمد نیست.
۵. همافزایی نهایی
وقتی علم و معرفت ترکیب میشوند، هم جامعه رشد میکند و هم فرد.
دانش کاربردی میشود، اخلاق عقلانی میشود، و انسان هم در ساختن دنیا موفق است هم در ساختن خود.در علم و معرفت
