
ناتامایسین که به عنوان پیماریسین نیز شناخته می شود یک داروی ضد قارچ است که برای درمان عفونت های قارچی اطراف چشم استفاده می شود که شامل عفونت های پلک ، ملتحمه و قرنیه نیز می باشد. ناتامایسین به عنوان قطره چشمی استفاده می شود و در صنایع غذایی به عنوان ماده نگهدارنده کاربرد دارد.
توجه داشته باشید که هنگام استفاده از این دارو ممکن است واکنش های آلرژیک رخ دهد و هنوز مشخص نیست که استفاده از آن در دوران بارداری یا شیردهی بی خطر است. این دارو در خانواده ماکرولیدها و پلی انها قرار دارد و با تغییر غشای سلولی منجر به مرگ سلولهای قارچی می شود.
ناتامایسین در سال 1955 کشف شد و در سال 1978 برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید شد. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد و با تخمیر نوع خاصی از باکتری استرپتومایسس تولید می شود. قیمت خرید و فروش ناتامایسین به نوع دارویی یا گرید غذایی آن بستگی دارد و هر کدام با قیمت متفاوتی در دسترس است. برای کسب آگاهی بیشتر در این رابطه با این مقاله از نشریه جهان شیمی فیزیک همراه ما باشید.
ناتامایسین برای دهه ها در صنایع غذایی به عنوان مانعی در برابر رشد قارچ در محصولات لبنی و سایر مواد غذایی مورد استفاده قرار گرفته است. از مزایای بالقوه استفاده از ناتامایسین می توان به جایگزینی مواد نگهدارنده شیمیایی سنتی ، عطر و طعم خنثی و وابستگی کمتر به PH برای اثر بخشی ، همانطور که در نگهدارنده های شیمیایی معمول است ، اشاره کرد. این ماده را می توان به روش های مختلفی استفاده کرد مثلا به عنوان یک سوسپانسیون آبی (مانند مخلوط در آب نمک) که روی محصول پاشیده می شود یا محصول در آن فرو می رود ، یا به صورت پودر شده (همراه با یک ماده آنتی کیک مانند سلولز) که روی محصول پاشیده شده یا با محصول مخلوط می شود.

در حالی که فعلا برای استفاده در گوشت در ایالات متحده تأیید نشده است ، برخی از کشورها اجازه می دهند ناتامایسین بر روی سطح سوسیس خشک و تخمیر شده اعمال شود تا از رشد کپک روی پوسته آنها جلوگیری کند.
همچنین ، ناتامایسین برای کاربردهای مختلف در لبنیات در ایالات متحده تأیید شده است. به طور خاص ، ناتامایسین معمولاً در محصولاتی مانند پنیرهای خامه ای ، پنیر دلمه ای ، خامه ترش ، ماست ، پنیرهای خرد شده ، برش های پنیر و مخلوط های بسته بندی شده سالاد استفاده می شود. یکی از دلایل تولید کنندگان مواد غذایی برای استفاده از ناتامایسین جایگزینی آن با نگهدارنده مصنوعی اسید سوربیک است.
ناتامایسین سمیت حاد ندارد. در مطالعات حیوانی ، کمترین میزان LD50 موجود 2.5-4.5 گرم در کیلوگرم بوده است. متابولیت های ناتامایسین نیز فاقد سمیت هستند. محصولات تجزیه ناتامایسین در شرایط مختلف نگهداری ممکن است LD50 کمتری نسبت به ناتامایسین داشته باشد ، اما در همه موارد ، تعداد آنها بسیار زیاد است. در انسان ، دوز 500 میلی گرم در کیلوگرم در روز که طی چند روز تکرار می شود ، باعث حالت تهوع ، استفراغ و اسهال خواهد شد.