رسم عاشقی

گر جفایی می‌کنی، در چشمِ من ناز است و بس

ور دلی می‌شِکنی، این رسمِ دلباز است و بس

خیرِ سرت، هر چه می‌خواهی بکن با این دلم

که نگاهت در دلِ من، بهترین ساز است و بس

گر به طوفانم کشی، باکی ندارم از خطر

کشتیِ دل با تو باشد، خود همین راز است و بس

گاه اگر نامم بری از سرِ شوخی یا غضب

ذکرِ نامم از لبت، عینِ نماز است و بس

قهر اگر باشی و بر من در ببندی شب‌به‌شب

پشتِ آن در، انتظارم اوجِ پرواز است و بس

هر چه گویی، هر چه خواهی، حکمِ چشمانِ تو راست

پادشاهی در دلم بی‌تاج و بی‌ساز است و بس

من نگویم بی‌خطایی؛ تو بشر، من هم بشر

لیک عشقت بر خطاها پرده‌انداز است و بس

این شعر کلامی است که هم اکنون بر جانم نشست و به رشته تحریر درآمد.

با احترام الناز زاهدی مقدم

لیک عشقت بر خطاها پرده‌انداز است و بس