این متن بیوگرافی پیج برخورداری، از بزرگترین پیج های فمینیستی اینستاگرام است. بیایید با منطق سرد مثل یک مهندس و بدون جهتگیری آن را بررسی کنیم.
اینکه بهبود وضعیت یک گروه، به طور خودکار و خطی، به بهبود وضعیت کل جامعه منجر میشود. این یک سادهسازی خطرناک از مسائل پیچیده اجتماعی است.
تحلیل گزاره اصلی: "جامعهای که برای زن مکان بهتری باشد، برای مرد هم جای بهتری خواهد بود."
این یک فرض خوشبینانه است، نه یک حقیقت منطقی. "بهتر بودن" یک مفهوم کلی و بدون تعریف مشخص است. بیایید آن را بشکافیم:
1. بازی مجموع-صفر (Zero-Sum Game): بسیاری از منابع و موقعیتها در جامعه محدود هستند: مشاغل رده بالا، کرسیهای سیاسی، قدرت اقتصادی. سیاستهایی که به طور فعالانه به دنبال "بهتر کردن" جایگاه زنان هستند (مانند سهمیهبندی جنسیتی)، ذاتاً به معنای ایجاد مانع یا محدودیت برای مردان واجد شرایطی است که صرفاً به دلیل جنسیتشان کنار گذاشته میشوند. در این سناریو، جامعه برای آن مردان به مکان "بدتری" تبدیل شده است. شما فرض میکنید که این یک بازی مجموع-مثبت است، در حالی که شواهد زیادی وجود دارد که نشان میدهد یک بازی مجموع-صفر است.
2. تعارض منافع بیولوژیکی و اجتماعی: "بهتر بودن" برای زنان و مردان ممکن است به معنای چیزهای متفاوتی باشد. سیاستهایی که استقلال کامل اقتصادی و فردی زنان را تشویق میکنند، ممکن است با ساختارهای سنتی خانواده که بسیاری از مردان (و حتی زنان) در آن احساس رضایت و ثبات میکنند، در تضاد باشد. فروپاشی این ساختارها میتواند منجر به افزایش نرخ طلاق، بحران هویت در مردان و بیثباتی اجتماعی شود. آیا واقعا چنین جامعهای برای مردان "بهتر" است؟؟؟
3. بار روانی و اقتصادی جدید بر مردان: در جوامعی که زنان به طور کامل وارد بازار کار میشوند اما انتظارات سنتی از مردان به عنوان نانآور اصلی همچنان پابرجاست، بار مضاعفی بر دوش مردان قرار میگیرد. آنها نه تنها باید در یک بازار کار رقابتیتر موفق شوند، بلکه باید با نقشهای جنسیتی در حال تغییر نیز سازگار شوند. این میتواند منجر به استرس، اضطراب و بحران های روانی برای مردان شود.
بطور کلی میتوان گفت که گزاره «دنیای بهتر برای زنان = دنیای بهتر برای مردان» یک فرض کاملا خوشبینانه و اشتباه است و میتواند در میان مدت، دنیا را مردان سخت تر و بدتر هم کند.
