آدم های مودی

حقیقتش این متن صرفا برای خالی کردن افکار مغزم عه تا شاید یکم آروم بشم

نمی دونم چند نفر از اطرافیان شما خوابگاهی هستند اما اینو بدونید که هم اتاقی های خوب مهم ترین نعمت هایی هستند که شما تو چهار سال تحصیل تون می تونید داشته باشید و من گویا جزو افراد خوش شانس نیستم، متاسفانه دوستانم پارسال فارغ التحصیل شدن و من با کلی فکر و آمادگی رفتم با یکی از دوستان هم رشته ای ام هم اتاق شدم و دوستان این افتضاح ترین حالت ممکن شده(خواهشااااااااا با هم رشته ای تون هم اتاق نشین) مخصوصا که این خانوم به شدت مودیه یعنی تو رو دو روز نمی بینه قشنگ مثل یک غریبه باهات رفتار می کنه نه باهات حرف می زنه و نه غذا درست می کنه. من تو این سه سال ادم های مختلفی دیدم ولی بزارین بگم هیچی بدتر از آدم فروش ها و انسان های مودی که به خودشون اجازه می دن هر طوری که دلشون می خواد باهاتون رفتار کنن نیست و من آدمی نیستم که جواب مقابل بدم و صرفا سکوت می کنم و طوری که غصه می خورم برای یک آدم واقعا داره آزارم می ده که چرا یه آدم انقدر باید روحیه و روانم تاثیر بزاره و البته من و دوست رومخ ایشون باید تا اخر ترم باشیم

بنابراین دوست با ارزش من برام تبدیل به بزرگترین غم شده

نمی دونم شما هم داشتید یا نه ولی یه وقتایی می بینی دوستت یهو دیگه باهات حرف نمی زنه و می ره درگوشی با یه نفر دیگه شدید صحبت می کنه یا بهت بی محلی می کنه طوری که انگار تو وجود نداری حس می کنی تو یه مرحله سختی از غم قرار داری و اگر فکر می کنید که این خیلی موضوع کوچکی است باید بهتون بگم وقتی شما خانواده تون و نمی بینید و تنها باید با بچه های اتاق بگذرونید و کلن ادامه یک سال اخیرت با این ادم ها باشه عمق غصه رو درک می کنید

بابت غر زدن ببخشید اما وقعا حال خوبی ندارم و این تنها بخش کوچیکی از افکار مغز منه و دلم می خواد با ادب هم باشم(: