شهیده فهیمه سیاری در اول خرداد ۱۳۳۹ همزمان با ایام عزاداری اباعبدالله علیه اسلام در ماه محرم ، چشم به جهان گشود.
از همان کودکی، در میان همسالانش فرق داشت؛ نگاهش جستوجوگر بود، ذهنش بیقرار حقیقت. با مادر و خواهرش در جلسات قرآن و احکام شرکت میکرد. از همان سالها رشتهی جانش با قرآن گره خورد و ایمان در دلش ریشه زد.
از دوران راهنمایی، خانواده سیاری به شهر زنجان منتقل شدند و او شاهدی بود که به بار نشستن درخت انقلاب را به نظاره ایستاده بود،
فهیمه فعالیتهای انقلابی خود را در زنجان، با حضور در پایگاه مسجد حضرت ولیعصر (عج) آغاز کرد و از محضر اساتیدی چون آیتالله مشکینی بهره برد. اما عطش اصلی او مسیر حوزه بود. پس از دیپلم در سال ۱۳۵۷ قصد قم کرد و وارد مکتب توحید و مدرسه علمیه شهید قدوسی شد؛ جایی که از محضر آیتالله شهید قدوسی درس اخلاق و فقه میآموخت. او در مکتب توحید و در جمع خواهران طلبه ، سرآمد همگان بود و در تحصیل و جستجوی حقایق زبانزد همگان.
سرنوشت فهیمه در قالب یک مأموریت فرهنگی رقم خورد. آموزش و پرورش بانه خواهان اعزام مبلغ شد و فهیمه در۶ آذر ۱۳۵۹ علم را به صحنه عمل کشاند و این ماموریت را پذیرفت . شهیده سیاری
هنگام خداحافظی از دوستانشان احساس کردن این خداحافظی آخر است .
تنها شش روز بعد، در۱۲ آذر ۱۳۵۹ یعنی در ۲۴ محرم هنگام حرکت از سنندج به سمت سقز، ماشین حامل او و چند نفر دیگر مورد رگبار قرار گرفت.
در آن لحظه پر تنش فهیمه قرآن بر دامن داشت و به مولای شهیدش امام حسین علیه السلام پیوست.
🔹بخشی از وصیت نامه شهیده فهیمه سیاری:
خدایا! قدرتی ده که شناخت اصیلی از اسلام داشته باشم.
خدایا! قدرتی ده که سنجش میان عمل خوب و بدِ خود را داشته باشیم. ساعات عمر نزد ما مانند ظروفی هستند و خدا نکند که این ظروف پُر از معصیت و گناه و خالی از معنویات اخلاقی باشد.
خدایا! قدرتی ده تا ظرفهای درون خود را از معصیت پر نسازیم.
#نقش_اول_ها
#انقلاب_تو_چه_رنگیه
#سیاسی
#انجمن_اسلامی
📎@anjoman_eslami_shahed