میخوام در مورد تنش بنویسم ولی اصلا نمیدونم برداشتها قرار چطور باشه؛ آیا ما اونقدری که نشون میدیم آدمهایی خونسرد و ریلکسی هستیم؟ آیا اونقدری که ادعا میکنیم واقعا حاضر هستیم برای چند ثانیه صبر کنیم بعد جواب بدیم؟ چرا توی این روزگار سخت هم همچنان میخوایم بگیم حق با ماست؛ به حرف من گوش کن.
چرا حرفها پر دعواست؟ چرا یاد نگرفتیم و یاد نمیگیریم باهم آروم حرف بزنیم؟ چرا از سادهترین مسائل گرفته تا سختترین همه چیز رو برای خودمون انقدر پیچیده میکنیم؟ در حالی که پیچیده هم هست!
در جهانی که ما زندگی میکنیم ساعتها و روزها سخت و پیچیده میگذرن، لااقل ما بخشی از حال بد ماجرا نباشیم.
رکسانا - ۱۴۰۵/۰۲/۱۷
