امید واژه تهی این روزها در میانه قلب ما جاریست اما انگار نیست؛ در میان روزهای سرد و تاریک و سیاه، گاه نسیمی بوزد یا نه، گاه لبخندی بزند یا نه؛ روزها میگذرند، بیامید، واهی، تهی؟
چه کسی میداند آخر چیست؟ تنها میدانم که روزهای سبز آستانه ۱۸ سالگی میرود و ما در آستانه روزهایی نامعلوم میمانیم و میمانیم...
رکسانا - ۱۴۰۵/۰۲/۱۶