کلمات انسان میکشند . کلمات گفتار را وگفتارعادات را و عادات فرهنگ میسازند. چنین حس حساس و تاثیر گذار بر فردیت و جامعیت بشر چرا بی در و پیکر و بی حفاظ آفریده شده است ؟
به محض برخورد با صحنه ای ناخوشایند چشم بر آن میبندیم واختیار ندیدن را به پلکها میدهیم ولی خواسته یا ناخواسته فرکانس موجود را باگوشهایمان دریافت میکنیم.
تلقین ،جهل ،تعصب کور ،دروغ ، غیبت ،آزادانه در مجرای گوش رفت و آمد میکنن شخصیت فرد را تحت تاثیر قرار میدهند و به مرور فرهنگ جمعی را میسازند.
برخی چنان براثر مرور زمان تکرار میشوند که لباس حق وعدل میپوشد و بالباس پشمینه باور ظاهر میشوند.
پلک گوش تعقل است کاش از کودکی میدانستم. افسوس..
محمد صادقیان