آدمی پیر چو شد حرص جوان می گردد

انسان اگر تحت تربیت و آموزش صحیح قرار نگیرید همانند حیوان می تواند خطرناک و مضر و حتی طبق آیه قرآن «بل هم أضل»باشد.بطور کلی تعلیم و تربیت ، نقش مهمی در آینده انسان و هدفی که برای آن آفرینش شده ایفاء میکند؛ هدفی که بدون پیروی از رهنمود های الهی، قابل دسترسی نیست و اگر فردی نسبت به این مسئله غافل باشد، هرچه سن او بالا می رود صفات و رذائل اخلاقی در او بیشتر آشکار میشود؛ صفاتی که پیر و جوان نمی‌شناسد.

روزى هارون الرّشید به نزدیکان و ندیمان خود گفت: من دوست دارم شخصى كه خدمت رسول اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم مشرّف شده و از آن حضرت حدیثى شنیده است، زیارت كنم تا از آن حضرت آن حدیث را براى من نقل كند. ماموران مشغول جست‌وجو شدند تا خواست حاکم اجرا شود. هیچكس را نیافتند به جز پیرمرد ناتوان كه قواى طبیعى خود را از دست داده بود و توان حرکت نداشت.او را در زنبیلى گذاشتند و به دربار هارون وارد كردند. هارون بسیار خوشحال شد كه به منظور خود رسیده و كسى كه رسول خدا را زیارت كرده است و از او سخنى شنیده، دیده است.گفت: اى پیرمرد! خودت پیغمبر اكرم را دیده اى؟ پیر مرد عرض كرد: بلى. در سنّ طفولیت بودم، روزى پدرم دست مرا گرفت و به خدمت رسول خدا آورد و من دیگر خدمت آن حضرت نرسیدم تا از دنیا رحلت فرمود.هارون گفت: بگو ببینم در آن روز از رسول خدا سخنى شنیدى یا نه؟ عرض كرد: بلى، از رسول خدا این سخن را شنیدم كه فرمود: فرزند آدم پیر مى شود و هر چه بسوى پیرى مى رود دو صفت در او جوان میشود: حرص و آرزوى دراز.هارون بسیار شادمان و خوشحال شد كه روایتى را فقط با یك واسطه از زبان رسول خدا شنیده است؛ دستور داد یك كیسه طلا بعنوان صله و جائزه به پیرمرد دادند و او را بیرون بردند.همین كه خواستند او را از کاخ هارون الرشید بیرون ببرند، پیرمرد ناله ضعیف خود را بلند كرد كه مرا به نزد هارون برگردانید كه با او سخنى دارم. پیرمرد را دوباره به نزد هارون آوردند. هارون گفت: چه خبر است؟ پیرمرد عرض كرد: سؤالى دارم. هارون گفت: بگو. پیرمرد گفت: قربان! بفرمائید این عطائى كه امروز به من عنایت كردید فقط عطاى امسال است یا هر سال به من میدهید؟هارون الریشد بلند شد و گفت: راست گفت رسول خدا كه هر چه فرزند آدم رو به پیرى و فرسودگى می رود دو صفت حرص و آرزوى دراز در او جوان مى گردد!این پیرمرد رمق و توان ندارد و من گمان نمی‌کردم كه تا درِ دربار زنده بماند، حال مى گوید: آیا این عطا اختصاص به این سال دارد یا هر ساله خواهد بود. حرص اموال و آرزوى بزرگ باعث شده كه باز هم براى خود عمرى پیش بینى مى كند.

این نتیجه عدم تربیت انسان است که حرص و آرزو در وجودش وسعت می یابد و تمامی ندارد. اما کسانی که تن به این تربیت و آموزش الهی بدهند و سختی این مسیر را تحمل کرده و بتوانند این صفات را در مسیر درست استفاده کنند سرانجام نیک در انتظار آنان است