سخنان فلسفی و کوتاه از سلطان یاووز سلیم عثمانی ملقب به فیلسوف شاه افلاطونی و مارکوس اورلیوس دوم

توجه: ابتدا در اینترنت کلمات " دروغ و بزرگنمایی نبرد چالدران " و بعد " سلطان سلیم و خواب مولانا " را کپی و سرچ نمایید و اگر به دنبال زندگینامه عرفانی ایشان هستید در ویرگول بالای مقاله بر روی 《هنر پرور》یا پروفایل آن کلیک نمایید .

Kader, zamanın elinde bir kuş gibidir; her kim kanatlarını cennete doğru açarsa, kendini kendi ruh aynasında bulacaktır.

قسمت چون مرغی در دست زمان است؛ هر کس بال‌هایش را به سوی بهشت بگشاید، خود را در آینه‌ی روان خویش خواهد یافت.

( سلطان یاووز سلیم )

İnsan, aklın maskesinin altında, farkında olmadan kendi bilinçdışı arzularının esiridir; ve geçen her an, zamanın şarabını tad, çünkü yarın ne acının ne de bugün gurur duyduğun düşüncenin bir hatırası kalacaktır.

آدمی در زیر نقاب عقل، خواه ناخواه به خواسته‌های ناخودآگاه خویش برده است؛ و هر لحظه که می‌گذرد، شراب زمان را بچش، که فردا نه خاطره‌ای از رنج باقی می‌ماند و نه از اندیشه‌ای که امروز بر آن خود می‌بالی.

( سلطان یاووز سلیم )

İnsan, varlığın sonsuzluğundan bir damla gibi, kendini yaratmada özgürdür; fakat bu özgürlük ağır bir bedel taşır, çünkü kendi kalbi dışında hiçbir haritası yoktur. Kalbini mutlak aşka teslim edersen, özgürlüğü bulursun; korku ve şüpheye boyun eğersen, kendini hapsedersin. Öyleyse varoluşun bu dansında, ya aşkın ateşiyle yan ve yarat, ya da sorumluluğun gölgesinde kaybol—ama orta bir yol yoktur.

انسان، همچون قطره‌ای از بی‌کران هستی، آزاد است که خودش را بیافریند، اما این آزادی بهای سنگینی دارد؛ زیرا هیچ نقشه‌ای جز نقشه‌ی دل خود ندارد. هرگاه دل را به عشقِ مطلق بسپاری، رهایی را می‌یابی، و هرگاه به ترس و تردید تسلیم شوی، خود را زندانی می‌کنی. پس در این رقصِ وجود، یا با آتش عشق بسوز و بساز، یا در سایه‌ی مسئولیتِ خود گم شو—اما هیچ راه میانه‌ای نیست.

( سلطان یاووز سلیم )

Sen özgürsün dostum, ve var olan tek zincir, kendi yarattıklarındır. Kalbin sevgiliyi ararken atar, ve bu yalnızlığın farkında olman hem acıdır hem de özgürlük. Bu yüzden hayatı ne cennet beklentisiyle ne de cehennem korkusuyla ölç; hayatı seçimlerin coşkusu ve anlarla dans etme üzerinden ölç. Attığın her adımda kendini yaratıyorsun, ve kendinden kaçarken aynı anda kendine ulaşıyorsun.

تو آزاد هستی، ای دوست، و هیچ زنجیری جز آنچه خود ساخته‌ای، وجود ندارد. دل در جست‌وجوی معشوق می‌تپد، و آگاهی‌ات از این تنهایی، هم رنج است و هم آزادی. پس زندگی را نه بر پایه‌ی انتظار بهشت یا ترس از دوزخ بسنج، که بر پایه‌ی شور انتخاب و رقص با لحظه‌ها. هر گام که برمی‌داری، خود را خلق می‌کنی، و در همان حال که از خود گریزان می‌شوی، به خود می‌رسی.

( سلطان یاووز سلیم )

Yıldızlar, gecenin gözyaşları gibi, galaksinin yanaklarında parıldar ve insana hatırlatır ki her ruh, ne kadar küçük ve kaybolmuş olursa olsun, karanlıkta kendi ışığını yakabilir. Tıpkı aşk ve bilgelik gibi, görünmez ve dokunulamaz olmalarına rağmen, kalbi aydınlatır ve bizi gerçeğe götüren yolu açarlar. Söylenildiği gibi, toprağında altın eken, bir gün çiçek açtığını görecektir; bize öğretir ki, kalp göğe cesurca uzanmalıdır. Yıldızlar bize gösterir ki güzellik ve bilgelik her zaman uzak bir mesafede olsa da, erişilemez değildir.

ستارگان، چون اشک‌های شب، بر گونه‌ی کهکشان می‌درخشند و به انسان یادآور می‌شوند که هر روحی، هرچند کوچک و گم‌شده، می‌تواند در تاریکی، نور خویش را بیافروزد. هم‌چون عشق و حکمت، که نه دیده می‌شوند و نه لمس، اما دل را روشن می‌کنند و مسیر ما را به سوی حقیقت می‌گشایند. بسان که می‌گویند هر که در خاکدان خویش زر بیفشاند، روزی شکوفه‌ی گل خواهد دید، و به ما یاد می‌دهند دل باید بی‌محابا به آسمان گسترد، ستارگان به ما نشان می‌دهند که زیبایی و دانایی، همواره در فاصله‌ای دور، اما نه دور از دسترس، حضور دارند.

( سلطان یاووز سلیم )

İnsanın kalbi, gizli arzular ile uyanık akıl arasında bir savaş alanıdır; kim kendini tanır ve nefisini yenerse, bilinçaltının derinliklerinde huzuru bulur.

دل انسان، میدان نبردی است میان خواسته‌های پنهان و عقل بیدار؛ هر که خویشتن را بشناسد و بر نفس اماره غلبه کند، آرامش را در ژرفای ناخودآگاه خود می‌یابد.

( سلطان یاووز سلیم )

İnsan ruhu, cennet ormanlarında bir gül gibi, tüm güzelliği ve zerafetiyle, her zaman deneyim ve zorluk yağmuru altında büyür; ve işte bu yağmur, onu varlığın derinliklerine ve kendini tanımaya ulaştırır.

روح انسان، مانند گل سرخی در میان جنگل‌های بهشتی، با همه زیبایی و لطافتش، همواره زیر باران تجربه‌ها و چالش‌ها رشد می‌کند؛ و این باران است که او را به عمق وجود و خودشناسی می‌رساند.

( سلطان یاووز سلیم )

Tanrı, halifelerini yeryüzüne koymuştur ki insanlar akıl ve iradeleriyle varlık içindeki rollerini anlayabilsinler; ama hakikati arayan kişi, halifeliğin salt bir iktidar makamı olmadığını, evrenin gizli düzenini ve kendi payını anlamak için bir fırsat olduğunu fark eder.

«خداوند، خلیفه‌ی خود را در زمین نهاده است تا آدمیان با خرد و اختیار، نقش خویش را در هستی دریابند؛ اما آن که در پی فهم حقیقت است، درمی‌یابد که خلافت، نه مقام سلطه، که فرصتی است برای درک ناپیدای نظم عالم و سهم خویش در چرخه‌ی هستی.»

( سلطان یاووز سلیم )

Ekmek, sadece karın doyurmak için değildir; aynı zamanda kalbi sınayan bir ölçüdür. Sokaklarda dolaşan dilenci, yalnızca fiziksel açlıktan ölmez, aynı zamanda adaletsizlikten ve toplumun ilgisizliğinden de beslenir. Ona uzatılan her lokma sadece yiyecek değil, aynı zamanda adaletin ve insanlığın bir parçasıdır.

نان، تنها غذایی برای شکم نیست؛ بلکه آزمایشی است برای دل. گدا که در کوچه‌ها می‌گردد، نه فقط از گرسنگی جسم می‌میرَد، بلکه از بی‌عدالتی و بی‌مهری جامعه نیز تغذیه می‌کند. هر لقمه‌ای که به دستش می‌رسد، تنها خوردنی نیست، بلکه قطعه‌ای از عدالت و انسانیت است.

( سلطان یاووز سلیم )

Çaba, hayatın akan kaynağıdır; içki ise kısa zevk anlarının şarabıdır. Sadece içki içen ve çaba göstermeyen, hayatın tadını alamaz; sadece çaba gösteren ve içki içen ise, çabasız zevkin, kokusuz bir şarap gibi olduğunu bilmez.

کوشش، چشمهٔ جاری زندگی است و می، شراب لحظه‌های کوتاه لذت؛ آن که تنها می‌نوشد و کوشش نمی‌کند، طعم زندگی را نمی‌چشد، و آن که تنها کوشش می‌کند و می‌نوشد نمی‌داند که لذت بدون تلاش، چون شرابی بی‌بوست.

( سلطان یاووز سلیم )

Tuz sessizdir, elma ise bağırır; ama ikisi de hayatın tadını anlamlandırır. Biri önemsiz bir acılık ile, diğeri ise belirgin bir tatlılık ile. Belki de hayat, acı ve tatlı yan yana oturduğunda başlar ve sen öğrenirsin ki, acı olmadan tatlılığın anlamı yoktur, ve tatlılık olmadan acı dayanılmazdır.

نمک بی‌صداست و سیب فریاد می‌زند؛ اما هر دو، طعم زندگی را معنا می‌بخشند. یکی با تلخی کم‌اهمیت، دیگری با شیرینی آشکار. شاید زندگی همان جایی است که تلخی و شیرینی کنار هم نشسته‌اند و تو می‌آموزی که بدون تلخی، شیرینی معنا ندارد، و بدون شیرینی، تلخی تحمل‌ناپذیر است.

( سلطان یاووز سلیم )

İlkbahar, tıpkı bir anne gibi, yaşamı toprağın kalbine eker; her çiçek onun sonsuz sevgisini hatırlatır ve her esen rüzgar, varlığından doğan huzuru getirir.

بهار، مانند مادر، زندگی را در دل زمین می‌کارد؛ هر شکوفه یادآور محبت بی‌پایان اوست و هر نسیم، آرامشی که از وجود او سرچشمه می‌گیرد.

( سلطان یاووز سلیم )

Gerçeği arayan herkes dışarıda kaybolur; ve kalbinin sessizliğinde yolculuk eden herkes, gerçeğin kendiliğinden ortaya çıkışını görür. Dünya, ışığı içinden yansıyan bir aynadır, dışarıya bakmaktan değil.

«هر کس در جستجوی حقیقت بیرون می‌گردد، گم می‌شود؛ و هر کس در سکوت دل خود سفر کند، حقیقت خود به خود جلوه می‌کند. جهان آینه‌ای است که نور آن از درون تو می‌تابد، نه از نگاه به بیرون.»

( سلطان یاووز سلیم )