سخنان کوتاه و فلسفی سلطان یاووز سلیم عثمانی ملقب به فیلسوف شاه افلاطونی و مارکوس اورلیوس دوم

توجه: ابتدا در اینترنت کلمات " دروغ و بزرگنمایی نبرد چالدران " و بعد " سلطان سلیم و خواب مولانا " را کپی و سرچ نمایید و اگر به دنبال زندگینامه عرفانی ایشان هستید در ویرگول بالای مقاله بر روی 《هنر پرور》یا پروفایل آن کلیک نمایید .

کلماتی که برای توصیف پروردگار به کار می‌بریم، همچون آینه‌ای است که خود را در آن می‌بینیم. اگر هنگام شنیدن نام خدا، ترس و شرم به ذهنت می‌آید، به این معناست که تو نیز بیشتر مواقع در ترس و شرم به سر می‌بری. اما اگر عشق و لطف و مهربانی به یادت می‌آید، این صفات در وجود تو نیز فراوان است.

پیمودن راه حق کار دل است، نه کار عقل. راهنمایت همیشه دلت باشد، نه سری که بالای شانه‌هایت است. از کسانی باش که به نفس خود آگاهند، نه از کسانی که نفس خود را نادیده می‌گیرند.

عمری که بی‌عشق بگذرد، بیهوده گذشته است. نپرس که آیا باید در پی عشق الهی باشم یا عشق مجازی، عشق زمینی یا عشق آسمانی؟ میان این دو فرقی نیست. اگر عاشق باشی، این عشق تو را به خدا خواهد رساند. همهٔ عشق‌ها در نهایت به عشق الهی ختم می‌شوند. فقط عاشق باش، همین کافیست..

هر لحظه، هر کس و هر چیزی در زندگی‌ات، معلمی است که برای آموزش تو فرستاده شده است. پس با دقت به اطرافت نگاه کن و از هر تجربه‌ای درس بگیر..

هوش در عشق مفهومی ندارد. عشق نه منطقی است، نه عاقلانه. عشق به دنیا نیامده تا ما را کامل کند، بلکه آمده تا ما را کامل نشان دهد. هرکسی که به درون عشق پا می‌گذارد، در نهایت خودش را می‌بیند..

خدا در درون توست، نه در معبد، نه در کلیسا و نه در مسجد. اگر بخواهی او را بی‌واسطه پیدا کنی، باید در قلب خودت جست‌وجویش کنی. قلبت خانه خداست، اگر آن را پاک نگه داری..

بیشتر مشکلات روحی ما از آن‌جا آغاز می‌شود که میان ظاهر و باطن‌مان فاصله می‌افتد. آن‌چه در دل داریم، باید با آن‌چه می‌گوییم و انجام می‌دهیم یکی باشد. صداقت با خود، گام اول صداقت با خداست..

در زندگی، تنهایی گاهی نعمت است. چون انسان را به درون خودش می‌برد. وقتی همه چیز خاموش می‌شود، صدای خدا را بهتر می‌شنوی. تنهایی، پلی‌ست برای رسیدن به عمق وجودت..

تقدیر تو درون توست، نه بیرون. اگر می‌خواهی سرنوشتت را تغییر دهی، اول قلب و نیت خود را دگرگون کن..

صبر کردن به معنای ماندن و انتظار کشیدن نیست. به معنای آینده‌نگر بودن است. صبر چیست؟

به تیغ نگریستن و گل را پیش چشم مجسم کردن است، به شب نگریستن و روز را در خیال دیدن است. عاشقانِ خدا صبر را همچون شهد شیرین به کام می‌کشند و هضم می‌کنند. می‌دانند زمان لازم است تا هلال ماه به بدر کامل بدل شود.

قابله می‌داند که زایمان بی‌درد نمی‌شود. برای آنکه «تویی» نو و تازه از تو ظهور کند باید برای تحمل سختی‌ها و دردها آماده باشی.

عشق سفر است. مسافر این سفر چه بخواهد چه نخواهد، از سر تا پا عوض می‌شود. کسی نیست که رهرو این راه شود و تغییر نکند.

سعی نکن خودت را ثابت کنی یا از دیگران تأیید بگیری. سعی نکن در چشم مردم خوب جلوه کنی. آن‌چه مهم است، صداقت درونی‌ات است. خداوند به ظاهر نگاه نمی‌کند، به نیت‌ها و دل‌ها نظر دارد..

به جای مقاومت در برابر تغییراتی که خدا برایت رقم زده است، تسلیم شو. بگذار زندگی با تو جریان یابد، نه بی تو. نگران این نباش که زندگی‌ات زیر و رو شود. از کجا معلوم زیر زندگی‌ات بهتر از رویش نباشد.

هر کسی که به قلب تو آرامش می‌دهد، مستحق ماندن در دل توست. هر کسی که وجودت را تیره می‌سازد، باید از دلت بیرون رود، حتی اگر برایت عزیز باشد.»*

این قاعده درباره پاک نگه‌داشتن دل از کسانی‌ست که آرامش را از ما می‌گیرند.

«مشکلی که درون انسان‌ها وجود دارد، این است که همه می‌خواهند دیگران را تغییر دهند، اما هیچ‌کس به فکر تغییر خودش نیست.»

این قاعده دعوتی است به خودشناسی و خوداصلاح، پیش از آن‌که بخواهیم جهان یا دیگران را دگرگون کنیم.

«هر لحظه، آغازی نو است. هرگز برای تغییر دادن خودت دیر نیست. اگر گذشته‌ات را تاریکی دیدی، اکنون را روشن کن.»

این قاعده یادآوری می‌کند که انسان همیشه توان شروع دوباره را دارد. مهم نیست چقدر اشتباه کرده‌ای، هنوز هم می‌توانی مسیر تازه‌ای را انتخاب کنی.

هر کسی که در درونش آرامش و سکوت دارد، به هستی وصل است. انسان برای اینکه حقیقت را ببیند، نیازی به گوش یا چشم ندارد، بلکه کافی‌ست قلبی پاک و بی‌غل‌وغش داشته باشد. قلبت را بر ضد شر بگشا، نه بر ضد مردم. اگر به دیگران بدبینی، تنها چیزی که می‌بینی خطاهای آن‌هاست. اما اگر با دل مهربان نگاه کنی، خوبی‌ها را هم خواهی دید ...

ما آدم‌ها برای این به دنیا آمده‌ایم که عاشق باشیم. کسی که عشق رو نشناسه، زندگی‌اش توی تاریکی می‌گذره. هر لحظه‌ای که بدون عشق بگذره، انگار هدر رفته. عشق چیزی نیست که از بیرون بیاد؛ از دل خود آدم بلند می‌شه. پس به‌جای اینکه دنبال عشق بگردی، خودت عاشق شو. عشق رو زندگی کن..

به هر کدام ما صفاتی جداگانه عطا شده است. اگر خدا می‌خواست همه عینا مثل هم باشند، بدون شک همه را مثل هم می‌آفرید. محترم نشمردن اختلاف‌ها و تحمیل عقاید صحیح خود به دیگران بی‌احترامی است نسبت به نظام مقدس خدا.

عاشق حقیقی خدا وارد میخانه که بشود، آنجا برایش نمازخانه می‌شود. اما آدم دائم الخمر وارد نمازخانه هم که بشود، آن جا برایش میخانه می‌شود. در این دنیا هر کاری که بکنیم، مهم نیتمان است، نه صورتمان.

نگو که راه درست کدام است و راه غلط کدام. راهی را که قلبت با عشق و صداقت انتخاب می‌کند، دنبال کن. آدم‌ها با قلب‌شان رشد می‌کنند، نه با عقل تنها. پس وقتی در دو راهی‌ها ماندی، صدای قلبت را گوش کن..

اگر می‌خواهی روحانی رشد کنی، دلت را از هر چیزی که تو را از خدا دور می‌کند پاک کن. غرور، حسادت، خشم و کینه، مثل موانعی در راه معنویت هستند. وقتی دل پاک باشد، نور الهی خودش وارد می‌شود..

جستجوی عشق ما را تغییر می‌دهد. هر کسی که به دنبال عشق است، از درون و برون دگرگون می‌شود. هیچ‌کس نمی‌تواند در جستجوی عشق بماند و همان آدم قبلی باقی بماند..

کائنات وجودی واحد است. همه‌چیز و همه‌کس با نخی نامرئی به هم بسته‌اند. مبادا آه کسی را برآوری؛ مبادا دیگری را، به خصوص اگر از تو ضعیف‌تر باشد، بیازاری. فراموش نکن اندوه آدمی تنها در آن سوی دنیا ممکن است همه انسان‌ها را اندوهگین کند. و شادمانی یک نفر ممکن است همه را شادمان کند.

خدا به ظاهر ما نگاه نمی‌کنه...

اون چیزی که بر خدا مهمه، *قلب و نیت‌ ماست*.

اگر درونت تغییر می‌کنه، اگه داری رشد می‌کنی،

یعنی تو در راه درست هستی.

ظاهر فریب می‌ده، اما دل هرگز...

نگران آن‌چه که در زندگی‌ات پیش می‌آید نباش. هر اتفاقی که برایت می‌افتد، در درونت یا چیزی را تغییر می‌دهد، یا چیزی را بیدار می‌کند. اگر زندگی‌ات دگرگون شده، نگران نباش؛ گاهی لازم است همه‌چیز از هم بپاشد تا چیزی نو ساخته شود..

گذشته مهی است که روی ذهنمان را پوشانده. آینده نیز پس پرده خیال است. نه آینده‌مان مشخص است، نه گذشته‌مان را می‌توانیم عوض کنیم. صوفی همیشه حقیقت زمان حال را در می‌یابد

هیچ گاه گمان مبر که عاشقان راه خدا باید همیشه پرهیزکار، آرام و اهل وقار باشند.

وقتی به راه خدا قدم می‌گذاری، صداهایی از درونت بلند می‌شود که تا حالا هرگز نشنیده‌ای…

عشق الهی نه با سکوت، بلکه با انفجار درونی همراه است. گاهی مثل آتشفشان تو را زیر و رو می‌کند.

پس اگر آشفته شدی، نترس! این نشانه بیدار شدن توست ..

برای نزدیک شدن به حق باید قلبی مثل مخمل داشت. هر انسانی به شکلی نرم شدن را فرا می‌گیرد. بعضی‌ها حادثه‌ای را پشت سر می‌گذراند، بعضی‌ها مرضی کشنده را؛ بعضی‌ها درد فراق می‌کشند، بعضی‌ها درد از دست دادن مال… همگی بلاهای ناگهانی را پشت سر می‌گذاریم، بلاهایی که فرصتی فراهم می‌آورند برای نرم کردن سختی‌های قلب. بعضی‌هایمان حکمت این بلایا را درک می‌کنیم و نرم می‌شویم، بعضی‌هایمان اما افسوس که سخت‌تر از پیش می‌شویم.

هر کس که در راه حقیقت قدم می‌گذارد، دیر یا زود با درد روبه‌رو می‌شود. عشق واقعی آسان نیست. عشق تو را می‌سوزاند، می‌تراشد و پاک می‌کند، تا لایق حضور حق شوی.

خدا با ساده‌دلان و راست‌گویان است. سادگی نعمتی‌ست گران‌بها، نه نادانی. پیچیده بودن و فریب‌کار بودن نشانه‌ی زرنگی نیست، بلکه دور شدن از نور الهی‌ست. هر چه دلت صاف‌تر باشد، راه‌ات به حقیقت نزدیک‌تر است.‌.

تسلیم شدن در برابر حق نه ضعف است نه انفعال. برعکس، چنین تسلیم شدنی قوی شدن است به حد اعلی. انسان تسلیم شده سرگردانی در میان موج‌ها و گرداب‌ها را رها می‌کند و در سرزمینی امن زندگی می‌کند

در این زندگی فقط با تضادهاست که می‌توانیم پیش برویم. مومن با منکر درونش آشنا شود، ملحد با مومن درونش. شخص تا هنگامی که به مرتبه انسان کامل برسد پله پله پیش می‌رود. و فقط تا حدی که تضادها را پذیرفته، بالغ می‌شود.

«هر کسی، به اندازه‌ای که عشق دارد، زنده است.»

عشق، تنها معیار حقیقی زندگی است.

نه سن، نه ثروت، نه قدرت، و نه دانش؛

فقط عشق است که میزان زنده‌بودنِ روح انسان را تعیین می‌کند.

اگر عشق در وجودت نیست،

هرچقدر هم نفس بکشی،

تو زنده نیستی…

تو فقط زنده‌مانی می‌کنی..

هیچ ساعتی دقیق‌تر از ساعت خدا نیست...

هر اتفاقی درست در همون لحظه‌ای می‌افته که باید!

نه یک ثانیه زود، نه یک لحظه دیر...

برای هر کس، یک وقت خاصی برای عاشق شدن هست،

یک وقت برای جدا شدن...

و حتی یک زمان برای رفتن از این دنیا.

صبور باش، به ساعت خدا شک نکن ❤️

او هیچ‌وقت دیر نمی‌کنه...

زندگی‌ات را آن‌گونه بساز که انگار هر لحظه می‌توانی از نو آغازش کنی. گذشته را با حسرت، آینده را با ترس نبین. در اکنون زندگی کن، چرا که خدا تنها در لحظه‌ی حال حضور دارد..

محبت را بی‌دلیل ببخش. مهربانی را بی‌انتظار پاداش انجام بده. کسی که از دل مهربانی می‌کند، به خدا نزدیک‌تر است تا آن‌که فقط به عبادت ظاهری مشغول است. خدا دل‌های پاک را دوست دارد، نه زبان‌های بازیگر را..

زندگی بدون عشق بی‌معناست. هر کجا عشق هست، خدا آنجاست. پس هر کاری که با عشق انجام شود، عبادت است. اگر عاشقانه زندگی کنی، همه لحظاتت مقدس می‌شوند. عشق، زیباترین نام خداوند است..