ازین روزها مینویسم برای فرداها

از این روزها مینویسم از روزایی که ترس و غم و استرس باهم ترکیب شدن.
از روزایی ک صبح ها رو با شک و تردید به وجود فردا شب میکنیم، به روزایی ک لحظه شماری میکنیم شب بشن و شبایی ک چشم برهم نمیزاریم تا صبح بشن.
از روزایی ک نمیدونیم حتی یه ساعت دیگه قراره چی بشه چه برسه به آینده ای دور.
از روزایی که دلهره داریم برای نرسیدن به آرزوهامون، از روزایی ک غصه میخوریم برای جوونی از دست رفتمون.
ولی حق ما نبود این همه غم، این همه عذادار شدن، این همه استرس از فردایی نامعلوم، این همه زندگی نکرده، این همه آرزوی نرسیده و این همه راه نرفته ...
حداقل حق ما کمی ارامش و خواب آروم بود میون این همه دویدن و نشدن و نرسیدن که اونم ازمون دریغ کردن.

..روز پنجاه و یکم جنگ..