راستش بعد از کلاس مجازیمون ناراحت بودم و نتونستم همونجا چیزی بنویسم... .
پس موکول شد به الان.
سال تحصیلی متلاطم و پر ماجرایی داشتیم.
اما تاریخ تولد پسرها رو که نگاه میکنم، میبینم که یه جورایی با سن کمشون ماجراهای زیادی رو به چشم دیدند... .
هر کلاسِ درس، فراز و فرود زیادی داره... چون کلاس هم بخشی از زندگی هست
بعضی روزها خوبه و خوش میگذره
بعضی روزها سخته و گریه داره
اما همهی ما قوی بودیم؛ همهی ما تلاش کردیم و جنگیدیم و رسیدیم به اینجا.
در ابتدا قدردان مامان و باباهای عزیزمون هستم و از قبول زحمت مضاعفی که در این ایام داشتند سپاسگزارم
همواره تندرست باشید و سایهتان سبز و مستدام.
و بعد از پسرهای ماهم تشکر میکنم
بیشتر از آن چیزی که تصور کنید خانم معلم دوستتون داره و رشتهی محبت بین من و شما ناگسستنی هست.
دوست دارم که زندگی با شما مهربون باشه ولی اگر هم مهربون نبود شما همیشه تو زندگی تندرست، قوی و سربلند باشید.
از طرف خانم معلم کلاس اول شما.
