تفاوت اصلی بین تلویزیونهای LCD (نمایشگر کریستال مایع) و LED (دیود ساطعکننده نور) در واقع بیشتر یک «شباهت» است تا تفاوت بنیادی؛ چرا که هر دو در واقع LCD هستند!
در واقع، تمام تلویزیونهای LED، همان تلویزیونهای LCD هستند که از نور پسزمینه (Backlight) متفاوت استفاده میکنند.
برای درک بهتر، این مقایسه را به زبان ساده برایت آوردهام:
۱. داستان اصلی (تکنولوژی)
LCD معمولی: از لامپهای فلورسنت (CCFL) در پشت صفحه استفاده میکند تا نور را به پیکسلها بتاباند. این لامپها قدیمیتر هستند، ضخیمترند و گرمای بیشتری تولید میکنند.
LED: همان ساختار LCD را دارد، اما به جای لامپهای فلورسنت، از دیودهای نوری کوچک (LED) استفاده میکند. این تغییر کوچک باعث انقلابی در کیفیت تصویر و طراحی تلویزیونها شد.
۲. چرا LED جایگزین LCD شد؟ (مزایای LED)
ضخامت کمتر: چون دیودهای LED بسیار کوچک هستند، تلویزیونها توانستند فوقالعاده باریک و سبک شوند.
مصرف انرژی کمتر: مصرف برق تلویزیونهای LED بهطور قابلتوجهی از LCDهای قدیمی کمتر است.
کنتراست بهتر (تصویر شفافتر): در LEDها، کنترل نور دقیقتر است که باعث میشود رنگ سیاه، عمیقتر دیده شود و تصویر زندهتر باشد.
طول عمر بیشتر: LEDها دوام بسیار بالاتری دارند و کیفیت رنگشان در طول زمان افت نمیکند
نکته مهم برای خرید در بازار امروز
اگر در حال حاضر قصد خرید دارید، عملاً تکنولوژی LCD با نور پسزمینه فلورسنت دیگر در بازار وجود ندارد (یا بسیار محدود و دستدوم است).
امروزه شما با مدلهای پیشرفتهتری از خانواده LED روبرو هستید که باید تفاوت آنها را بدانید:
LED معمولی: همان مدلهای مقرونبهصرفه بازار.
QLED (کوانتوم دات): تلویزیونهای LED که با لایهای از ذرات نانو، رنگها را بسیار درخشانتر و زندهتر نمایش میدهند (بهترین گزینه برای محیطهای پرنور).
OLED: این تکنولوژی کاملاً متفاوت است. پیکسلها خودشان نور تولید میکنند (نیاز به نور پسزمینه ندارند). رنگ مشکی در این تلویزیونها بینظیر است (بهترین گزینه برای دیدن فیلم در تاریکی).
خلاصه نهایی:
اگر بین این دو مدل انتخاب میکنید، قطعاً به سراغ LED بروید. تلویزیونهای LCD قدیمی دیگر ارزش خرید ندارند و منسوخ شدهاند.
