ریشه پس گردنی در ایران

پس گردنی از حرکات طنز مانند در بین جامعه ایران از گذشته تا کنون است.

خوب است بدانید این حرکت یک ریشه تاریخی عمیقی در خود دارد.

زمانی که مردمان اسکاندیناوی با اتحاد رگنار لاثبورگ یعنی رگنار شلوار پشمی در زبان اساطیری به دریاچه بزرگ کاسپین رسیدند فرهنگ خود را نیز با خود حمل کردند.

در تاریخ ایران هیچگاه از آن ها به عنوان وایکینگ ها یاد نشده چون مردم آن زمان گمان میکردند آن ها همان روس ها یا ازبک ها هستند.

حالا به فلسفه اصلی پس گردنی برسیم .فرهنگی که از واکینگ ها به ایران رسید.

این روایت مربوط میشود به فریر خدای باروری و صلح که روزی در چشمه های والهالا با والکری ها درگیر نبردی بود.

قبل از ادامه بهتر است درباره والکری ها بیشتر بدانید:

والکری ها دوشیزگان جنگجویی هستند که وظیفه نگهبانی از کاخ اودین را دارند. در اصطلاح به آن ها دختران اودین نیز گفته میشود.

حال برمیگردیم به روایت اصلی جایی که یکی از والکری ها به فریر پس گردنی زد. این حرکت باعث اختلالی در نظم جهان شد و در 13 سال باعث خشونت فراوان در شمال و نابروری شد به گونه ای که بیش از نیمی از جمعیت مردمان اسکاندیناوی در طی 13 سال کاهش یافت.

به همینگونه در کشور های اسکاندیونای(دانمارک - نروژ - سوعد - فنلاند . ایسلند) اینکار بسیار بد قلمداد میشود.

تاثیرات آن در ایران:

هنوز مشخص نیست دقیق از کدام دوره تاریخی این فرهنگ وارد ایران شده ولی گمان میرود از دوران ایلخانان باشد.

شاه محمد خدابنده شاهی علاقمند به فرهنگ ایران و دیگر کشور ها تحت تاثیر آن قرار گرفت به گونه ای که به تمام عدالتخانه ها و ژاندارمری های زمان خودش این دستور را صادر کرد که پس گردنی مساوی است با فحش خوار مادر و مانند نفرینی است که باعث نابروری و کاهش جمعیت در این سرزمین میشود.

از همان موقع این در ایران جا افتاده است که اینکار یعنی توهین ناموسی به یکدیگر.

منابع: روایت های رگنار لاثبورگ - روایت دیدار شاه تهماسب دوم با ملکه نروژ به قلم جلاالدین ربیعی

حقیقت نامه خدابنده به نوشته شایسته البوری