همیشه اضافی بودن روی مخم بوده چرا طوری رفتار می کنید یکی فکر کنه اضافیه . من حتی تو خانواده مم این حس رو دارم وقتی خوب دیده نمیشم خوب شنیده نمیشم حتی از طرف مادرم . جدیدا یه چیزی میگن ترومای کودکی . هنوزم باهام هست حس میکنم از سمت همسرمم اینطوریه از سمت دوستام از سمت عشق های زندگیم من ترجیح میدم نباشم تا اینکه دلم از اضافی بودن برنجه. تنها بودن شرف داره به اضافی بودن . هوش مصنوعی میگه برای درمانم باید هر روز بگم که ارزش مندم دوست داشتنی هستم با ارزش هستم. ولی با بقیه طوری رفتار نکنیم اضافیه وقت بذاریم اگه کسی برامون مهمه وقت گذاشتن یعنی خوابت میاد ولی بیدار میشی صبحونه برای همسرت و دخترت آماده کنی که بهشون بفهمونی ارزش مندن . یعنی باهاشون حرف بزنی پیشرفت کمشون رو بزرگ ببینی. روح زخمی که دارم نمیخواد به کسی زخم بزنه کسی رو خراب کنه کاش به هیچ کسی حس اضافه بودن ندم.
