دنیا بدون انسان چه زیباست!
انسان به همه چیز اسم داده: کوه، رود، درخت، ابر، کهکشان. اگه نباشیم هیچ اسمی وجود نداره. فقط خود اون چیزها هستن. بدون برچسب. بدون نام.
اگه نباشیم کسی به اون طرف آسمون کهکشان راه شیری نمیگه. فقط یه لکه نوره. توی سکوت.
دیگه نه خوب معنا داره نه بد. نه شادی نه غم. هیچی. دنیا با نظم به جلو میره.
ما هزاران سال پیش نبودیم. همه حیوانات آروم و زیبا زندگیشون رو میکردن.
ما اومدیم و فکر کردیم همه چی زمین مال ماست. با خودمون نگفتیم که قبل از ما هم بوده. و ما هم مهمون کوتاه مدتی هستیم.
دعوا راه انداختیم. خودمون رو از طبیعت جدا کردیم. و به طبیعت برای منافع خودمون ضرر زدیم.
بعد از انقراض ما همه چی برمیگرده. دیگه نه هوا آلوده هست نه طبیعت تو خطر.
پلها فرو میریزن. خیابونا پر از علف میشن. ساختمونا در گذر زمان به کوههای سرسبز تبدیل میشن.
نه حیوونی در عذابه نه اقلیم جهان نگران. دنیا طبیعی پیش میره.
بدون ما در صدها سال شهرهای جنگلی به طبیعت تبدیل میشن. شهرهای کویری به غبار.
بدون ما بیماری زمین درست میشه.
دنیای بدون انسان دنیاییه که زیباست و به جلو میره. بدون اینکه انسانی ناراحت بشه، بدون اینکه انسانی شاد باشه، بدون اینکه کسی رنج بکشه، بدون اینکه به جهان ضرر برسه.
دیگه هیچ کسی نیست.
🏞️🏜️🏝️🌍💫
