من با زندگی یادت می‌افتم.

این روزا چالش ویرگول اینکه که: با اینا یادم بیفت.

من ولی می‌خوام بگم با چی یاد تو میفتم؛ ای عزیز نادیده‌‌ام.

کانال رهای رها: @ vernte

من هر وقت زندگی کنم یادت می‌افتم.

هروقت ببینم کسی عاشق زندگیه.

هروقت یه جوون سرزنده‌ ببینم یادت می‌افتم.

آهنگای هری استایلز رو گوش می‌دم و یادت می‌افتم.

کانالتو از اول خوندم، وقتی کنکور داشتی، و حالا ببینم هر دانش‌آموزی اینقدر چندبعدی و جلوتر از هم‌سناشه یادت می‌افتم.

من با زبان ایتالیایی یاد تو میفتم.

من با ادبیات و سینما هربار یادت می‌افتم.

با سینما. سینمای فرانسه و کیشلوفسکی ببینم یاد تو می‌افتم.

با تک تک پلان‌های کلوزآپ ژان لوک گدار یاد تو می‌افتم.

من با عباس کیارستمی و بهرام بیضایی‌ یاد تو می‌افتم. حتی با درخت یاد تو می‌افتم که می گفتی کیارستمی درخت‌ه.

هروقت آبی ببینم یادت می‌افتم.

درخت و چوب و گیاه.

من هروقت ابی گوش بدم یاد تو میفتم.

هروقت سیاوش قمیشی گوش بدم.

هروقت شاهین نجفی گوش بدم مخصوصا آهنگ‌های گیلکی‌ش.

راستی هروقت جملات گیلکی بشنوم، هروقت به رشت فکر کنم هم یادت می‌افتم.

به شیراز فکر کنم بازم یادت می‌افتم. به تهران هم.

به ترکی فکر کنم یادت می‌افتم.

موسیقی کردی گوش بدم هم یادت می‌افتم.

من یه ایران یادت می‌افتم.

من هروقت عشق رو در وجود کسی ببینم یاد تو می‌افتم.

هروقت جمله و باد مارا خواهد برد رو بشنوم یادت می‌افتم.

من هروقت زن ببینم؛

هروقت زندگی ببینم؛

هروقت آزادی ببینم؛

من هروقت زن، زندگی، آزادی ببینم، یادت می‌افتم.

قلب سبز ببینم یادت می‌افتم.💚

مهربونی ببینم یادت می‌افتم.

با شنیدن این جمله یادت می‌افتم، الحق که هیچوقت خوب نمی‌شیم اما بهتر می‌شیم. یعنی کاش بشیم.

این بیت رو ببینم یادت می‌افتم. چقدر تو بودی. چقدر ماییم. ما زنده به آنیم که آرام نگیریم، موجیم که آسودگی ما عدم ماست..

پ.ن.۱: اگر خواستید بیشتر با رها آشنا شین: @ vernte

پ.ن.۲: حس می‌کنم اونطور که باید ننوشتم ازت. تو خیلی بیشتر از اینایی و من محدود و ناتوانم در نوشتن. تو خیلی روح بزرگی داشتی و اینو میشه کاملا از پیام‌ها و ویدیوهات فهمید💚.

پ.ن.۳: کاش از بقیه شهیدا هم چیزی می‌دونستیم، دلم می‌خواست می‌تونستم از تک‌تک‌شون می‌نوشتم. حیف که این‌همه آدم رو وحشیانه و به سادگی کشتند و ما ازشون هیچی نمی‌دونیم...