آیا زبان اشاره در کشورهای مختلف یکسان است؟

زبان اشاره، زبانی بصری است که توسط افراد ناشنوا و کم شنوا برای برقراری ارتباط با یکدیگر استفاده می شود. این زبان، مانند زبان های گفتاری، دارای قواعد دستوری، واژگان و ساختار خاص خود است. با این وجود، یکی از سوالات رایجی که در مورد زبان اشاره پرسیده می شود این است که آیا این زبان در کشورهای مختلف یکسان است یا خیر؟
در پاسخ به این سوال باید گفت که زبان اشاره، مانند زبان های گفتاری، در کشورهای مختلف، متفاوت است. به عبارت دیگر، هر کشوری زبان اشاره خاص خود را دارد که ممکن است با زبان اشاره سایر کشورها متفاوت باشد. برای مثال، زبان اشاره آمریکایی (ASL) با زبان اشاره بریتانیایی (BSL) تفاوت های زیادی دارد.
این تفاوت ها می تواند به دلایل مختلفی از جمله عوامل فرهنگی، تاریخی و جغرافیایی باشد. برای مثال، زبان اشاره ای که در یک کشور استفاده می شود ممکن است تحت تاثیر زبان گفتاری آن کشور قرار داشته باشد. همچنین، عوامل تاریخی مانند مهاجرت و استعمار نیز می تواند باعث ایجاد تفاوت در زبان های اشاره شود.
با این وجود، نکته مهم این است که علی رغم وجود تفاوت در زبان های اشاره کشورهای مختلف، زبان اشاره بین المللی نیز وجود دارد. این زبان، که به آن زبان اشاره پیجین نیز گفته می شود، زبانی ساده شده است که از عناصر زبان های اشاره مختلف گرفته شده و برای برقراری ارتباط بین افراد ناشنوا از کشورهای مختلف استفاده می شود.

در نتیجه، می توان گفت که زبان اشاره در کشورهای مختلف، متفاوت است و هر کشوری زبان اشاره خاص خود را دارد. با این حال، وجود زبان اشاره بین المللی، امکان برقراری ارتباط بین افراد ناشنوا از کشورهای مختلف را فراهم می کند.
در پایان، لازم به ذکر است که زبان اشاره، زبانی زنده و پویا است که به طور مداوم در حال تغییر و تکامل است. بنابراین، ممکن است زبان اشاره ای که امروز در یک کشور استفاده می شود، با زبان اشاره ای که چند سال پیش در همان کشور استفاده می شده، متفاوت باشد.

منابع:

* آموزش پژوهی: مقاله "اهمیت زبان اشاره"

* مقاله "اشاره؛ زبان ناشنوایان