نصیحت

حقیقتش از به نصیحت گوش کردن و نصیحت کردن اصلا خوشم نمیاد..

چون معتقدم ما انسان ها تا وقتی که خودمون زمین نیوفتیم و زخمی نشیم ، دست از اون کاری که همه می‌گفت «نکن!» برنمی‌داریم..!

من شخصاً اینجوری ام..!

بهم میگن« نکن..»

«ناراحت میشی..»

«منصرف شو..»

ولی من حتی از لج اونا ادامه میدم..!

و بعد زمین میوفتم..

زخمی میشم..

و دقیقاً همون لحظه ای که از روی زمین بلند میشم میگم«حق با اونا بوده..» ولی از قدیم گفتن..

نوش‌داروی بعد از مرگ فایده ندارد..!

.

هدفم از گفتن این ها این بود که شاید بتونم این بار مانع زمین افتادن شما بشم..

شاید شما از این لجبازی منصرف بشید و قبل از زمین افتادن آگاه شید..

اگه نشد هم..

فدای سرتون!

خب زمین بیوفتید!

زخمی بشید..!

اصلأ مشکلی ندارد..!

ولی وقتی زمین افتادید دیگه انتظار نداشته باشید کسی دستش رو برای کمک به شما دراز کنه..!

نه تنها هیچ کس بلندتون نمیکنه ، بلکه یه لگدی هم براتون میزنند!

معمولاً برای ما انسان ها لگد زد به مردم راحت تر از بلند کردن اونا از زمینه..!

دقیقاً هم بخاطر همین خودت باید تنهایی از زمین بلند بشی!

از لج همه این آدم ها خودت باید بلند بشی!

چون تو قدرت تنهایی بلند شدن رو داری..!

قدرت پانسمان کردن زخم های خودت رو داری..!

تو..

تو قدرت ادامه دادن داری!