به نظر من سوگ مثل سیل ویرانگر است .
ریز و درشت چیزهایی که دلخوشیت بود را با خود می روبد و میبرد.
درهم میشکن!
به نابودی راضی نمیشود.
ناکارت می کند.
ولی همیشه زندگی زورش بیشتر است. با چنگ دندان از لای گل و لایی سنگین سیل بیرون بیا!
غم دل را با امید بشوی.
صبور باش!
دلخوشیهایت را باید یکی یکی از لای این همه سیلاب بیرون بکشی.
زندگی ادامه دارد....
