چهار میل کردن:
این روش اعدام را اغلب برای درد و زجر کشیدن محکومین به کار می برده اند.در این روش سعی میشود که چوب فرو رفته،ارگان های حساس بدن مثل قلب و کبد و...را مورد اصابت قرار ندهد،تا شخص مدت بیشتری زنده مانده و درد بکشد.
چنگال دو سر:
این وسیله از یک تکه فلز یک پارچه که دو سر آن به شکل چنگال تیز است ساخته شده که به یک بند چرمی متصل است.یک سر این وسیله به زیر چانه ی فرد و سر دیگر ان روی چناغ سینه وی قرار میگرفته است.از بند چرمی نیز برای بستن و محکم کردن وسیله روی گردن قربانی استفاده میشده است.با این وسیله اگر سر قربانی کمی پایین بیاید گلو و سینه ی وی شکافته شده و باعث زجر کشیدن وی میشود.
قفسه ی مرگ:
این وسیله برای یک کار طراحی شده و آن،جدا کردن مفاصل. قربانی از یکدیگر است.این نوع قربانی به عنوان دردناکترین نوع شکنجه در قرون وسطی شناخته میشود.این نوع وسیله از یک قاب چوبی تشکیل شده که بالا و پایین آن یک دسته وجود دارد.دست ها و پاهای قربانی به این دسته ها بسته میشده و دو نفر دیگر دسته ها میچرخاندند.این کار باعث جدا شدن مفاصل کمر قربانی و گاها خارج شدن آن ها از بدن وی میشده است در بعضی موارد هم اندام قربانی به عنوان مثال کتف ها و یا پاهای قربانی کنده میشده است.
گاو برنجی:
نام دیگر این شکنجه گاو سیسیلی میباشد که برای اولین بار در یونان باستان ابداع شده است.در این روش یک تکه بزرگ از فلز برنج را ذوب کرده و آن را به شکل یک گاو میسازند،این گاو تو خالی بوده و امکان ورود و خروج اشیا به داخل آن وجود داشته است.قربانی را درون گاو قرار داده و در آن را قفل میکردند.سپس آتش را زیر شکم گلو روشن کرده و اجازه میدادند که حرارت آتش گاو را داغ و سوزان کند.با این کار فرد قربانی درون گاو،زنده زنده کباب میشد و با سر و صدای زیاد جان خود را از دست میداد...
خرد کردن انگشتان:
اقسام مختلفی از این وسیله وجود دارد ولی عملکرد همه شبیه هم میباشد.این وسیله تنها برای یک هدف خاص طراحی شد و آن خرد کردن آهسته ی انگشتان است.البته اندازه ی های بزرگتر این ماشین می توانسته زانو ها و آرنج ها را نیز خرد کند.خرد کننده ی سر هم وجود دارد که البته بیشتر برای اعتراف گرفتن مورد استفاده قرار میگرفته است.اولین بار از این وسیله در قرون وسطی استفاده شده است.
