این روزها که خالهخودپسند هامون تصمیم گرفتند که برند در شرکت زیرساخت و پورت ها رو shut کنند ، به سرم زد برم گنجور یکم شعر بخونم در وصف این روزها ، اولش دیدم سایت گنجور بالا نیومد یکم ناراحت شدم بیشتر دل تنگ شدم ولی بعد با خودم گفتم چه بهتر که گنجینه ی ادبیات مون حداقل رو اینترنت هست و موتور های جستجو قطعا بارها پردازش اش می کنند هوش مصنوعی ازش شعر یاد می گیره و ایران و ایرانی تو یاد ها می مونه و موندگار می شه. نیاز به گفتن نیست که راهی که این ها می رند به ترکستان هم حتی نیست ، شوروی هم که باشی با همه ی ادعا ها در نهایت زمانی که در لوله آب نباشه در سیم برق نباشه، در لوله گاز نباشه زمان سقوط تو ئه